YAZI TURA
  • WpView
    LETTURE 13
  • WpVote
    Voti 0
  • WpPart
    Parti 3
WpMetadataReadPer adultiIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione lun, ott 2, 2017
'Hadi söyle' Karanlıkta zor zor seçtiğim yüzüne şaşkın bir şekilde baktım. 'Ne...neyi söyleyeyim?' Bir adım da bana yaklaşıp yüzünü daha iyi görmemi sağladı. Hafifçe kafasını yere eğip eline baktı. 'Seç' Bakışlarımı ellerine çevirdim kanlı avcunun içinde hiçbir zaman yanından ayırmadığı eski bozuk para vardı. Yutkundum. 'Bunu yapmaktan nefret ettiğimi biliyorsun ve...' Kuru sesim onun sıkıldığını belli eden iç çekişiyle kesildi. 'Bende bir sürü şeyden nefret ediyorum. Mesela bahanelerden. Uzatma sadece ya yazı ya tura diyeceksin' Yüzüne baktım. Ona baktığımı biliyordu ama bir kez yüzüme bakmadı. 'Tura' Bakışları gözlerime değdi aramızdan yükselip yere düşen paranın sesiyle bakışlarımı gözlerinden paraya çevirdim. Eğilip yerden parayı aldı. Alaycı bir şekilde güldü. 'Ben kazandım ama kazanmak ne biliyormusun?' Cevabı bildiğim halde korkarak sordum. 'Ne?' Bir adım geri çekilip dolmuş gözlerime baktı. 'Bu demek! Bitti!' Bu hikayenin tüm hakları tarafımca saklıdır.
Tutti i diritti riservati
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti