ÖLDÜRÜLEN KADIN

ÖLDÜRÜLEN KADIN

Membaca 7
Vote 0
Bab 1

Lengkap Sel, Jun 13, 2017

Non-fiksi

Herzamanki gibi yoktan var etmeye çalıştığım hayatımı var etmeye çalıyorum bugünde. Çalışıyorum para kazanmak zorundayım geçimini sağlamak zorunda olduğum bir ailem var çünkü. Birde okuduğum üniversite boş zamanlarımda marangoza gidip ekstra para getiriyorum eve. Kendimi diğer arkadaşlarımda eksik görmesemde. Eksikliğim gözler önünde hep giydiğim aynı gömlek ve giydiğim aynı pantolon ve ayakkabı. Eksik görmesemde kendimi eksikligim gözler önündeydi zaten. Zamansızca dakikalar geçiyordu sanki kendimi yükseklere taşımaya çalışıyorken hep bilinmedik yerden ummadığım anda geliyordu herşey üstüme. Babamın yokluğunu hissediyordum düşünmesemde düşünmek istemesemde yokluğu hayatıma bir çatlak gibi girip beni uzaklaşıyordu hayattan. İstemediğim bir hayatı yaşıyıp istemediğim bir hayatı aileme yaşatıyorken yokluk içinde'de olsa hayatın devam ediyor olmasıydı garip olan şey . Okula giderken bile yorulmuş olmam beni kendimden bezmiş olarak gösteriyordu arkadaşlarıma. Kabulleniyordum için

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

LEVAİC | ANKARA DENİZİ GÖZLERİN SERİSİ

KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.