kölenin aşkı

-"Sana benden uzak dur dedim Junon. Sana defalarca benden uzak durmanı söylediğim halde neden inatla devam ediyorsun?" sert yüz hatları gerilirken karşısında duran kadına bakmamak için gözlerini boş duvarlarda gezdiriyordu. Gözlerine bakmamak için üstün bir çaba sarf ederken biliyordu ki kadın tüm dikkati ile onu seyrediyordu.
-"Peki... Peki dediğin olsun Orcus." boğazına düğümlenen nefesi ile bir adım geriledi. Uzun etekleri zeminde dans ederken, bedeni de, ruhu da dans etmekten uzak, bir ölünün ahengi ile yıkılıyordu.
-"Geri dönmemek üzere gidiyorum. Dilerim seni özlemem. Dilerim bedenim seninle kavrulurken, ruhum tüm zincirlerine rağmen sana gelmeyi düşlemez." adım adım gerilerken adamı seyretmekten vazgeçmiyordu. Son defa dercesine bakıyordu her zerresine. Son kez diyerek soluyordu havada ki kokuyu.
Adam ise tüm iyi dilekleri ile izledi giden kadını. "Umarım beni özleyip geri gelmezsin. Umarım iradene sahip çıkıp aşını içine gömersin." Junon fazlası ile özlüyordu. Dur durak bilmeden, engel tanımadan her özlediğinde yanına geliyordu. Babasının tehditlerine kulak asmadan hem kendisini hem onu tehlikeye atıyordu.
Ne bir köle prensese eş olabilirdi, ne bir prenses bir köleye aşık olabilirdi. Kalpleri bile aynı değildi ki aşkları aynı olsun.