Sözler Dergahı

Sözler Dergahı

  • WpView
    Reads 84
  • WpVote
    Votes 6
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Apr 12, 2016
Bir kapı hayal edin o kapıdan geçtiğiniz vakit her şey gönlünüzce oluyor. Amma velakin o kapıdan geçmek o kadar kolay değil. Ne ben dervişim ne de sen dervişsin. Yanmaya çalışıyorsam bilmediklerimdendir. Yanarak öğrenebilmek içindir. Derviş doğan gibidir yüksekten uçar. Derviş'te avcıdır ancak leş yemez. Dergah; dervişlerin toplandıkları ve ayin yaptıkları yer anlamına gelir. Ben derim ki bu kitap da bizim dergahımız olsun. Hem siz öğrenin hem de ben öğreneyim. Hem siz yanın hem de ben yanayım. Yüreğimizi kavuralım, hissedelim sözcükleri yüreğimizde. Burada Tanrı'dan bahsetmeyeceğim. Dini kavramlardan da. Ben Tanrı'nın içimize hepimizin içine koyduğundan bahsedeceğim.
All Rights Reserved
#441
kitaplar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines