Kaybedecek birşeyim yoktu.Elime bir kalem geçirdim.Anlatacak kimsem de yoktu.Oldumolası yanlızdım.Öylesine boş bir defter buldum. Ve hikayemi yazmaya başladım. Tüm olanları,herşeyi.
Sevgili Günlük ;
Selam küçüüük kağıt parçaları!!! Sizden başka kimseye birşey anlatamamam ne kadar da kötü. Çünkü insanlar dinlemiyor,dinlemeyi de haketmiyor. Ben 13 yaşındayım. Ve hayatımı kaybettim. Tam anlamıyla.Tüm inandıklarımı,sevdiklerimi kaybettim. Geri almak için bir fırsatım var. Ve bunu değerlendirmem gerek.
Tutti i diritti riservati