Catharina d'Auxerre

Op een heldere lenteochtend in de maand mei, schenkt Henry d'Auxerre, graaf van het gebied Auxerre in huidig Frankrijk, samen met zijn vrouw Amèlie het leven aan een prachtige dochter: Catharina d'Auxerre. Ze werd 'l'enfant du printemps' genoemd, 'het kind van de lente. Al gauw blijkt Catharina bijzonder te zijn: ze is met een pure, blanco ziel geboren. Als ze zou opgroeien in de juiste omgeving, met de juiste mensen en invloeden, zou haar ziel beïnvloed worden door de kracht van het goede. Dan zou ze een groots heldin worden, en veel betekenen voor de bevolking van Auxerre, misschien wel voor heel Frankrijk. Maar als ze de verkeerde invloeden kreeg, zou haar ziel doordrenkt worden van duisternis, en zou ze onvoorstelbare schade en misère aanrichten. Haar ouders zetten daarom alles op alles om Catharina weg te houden van de duisternis. Catharina lijdt samen met haar broertje Wilfried, die later ook geboren wordt, een vredig bestaan in Maison d'Auxerre. De twee worden ook wel 'le mestère d' Auxerre' genoemd, omdat de twee nooit buiten het landgoed komen, dus de burgers niet echt weten hoe ze eruit zien. Maar kleine kinderen worden groot: zo ook Catharina en Wilfried. Ze krijgen de drang te ontdekken wat er buiten de heggen van Maison d'Auxerre te zien is, maar worden uit vrees voor de 'harde wereld' door hun ouders binnengehouden. Op een zomeravond als ze met de kudde schapen van herder Eugene op stap gaan, redden ze een dorpsmeisje dat werd aangevallen door een wild dier. Ze sluiten een vriendschap met het meisje, Arona, en zij belooft met hen samen de wereld te ontdekken. Maar helaas krijgt de duisternis grip op Catharina, en neemt steeds meer bezit van haar ziel. Zal het Catharina lukken om de duisternis niet volledig vat te laten krijgen op haar ziel