KAFA SESİ

Kendi içimde yaşamaya çalıştığım o gri ve puslu küçük dünyam da ne yaptığımı bilmesem de ya da dur dur bilsemde bilmemezlikten geldiğim, o küçük dünyam da işte bir ben varım ve bir de yarınlarım belki dünümde vardır, hatırlamak istediklerim ve istemediklerim, bir biriyle sürekli çatışma halinde olan kafamdaki duygu ve düşüncelerim. Bilmiyorum anlatmak istiyormuyum acaba? İçine düşmüş olduğum içimdeki o kausu... Bir yanım anlatmak istese de aslında öbür yanım hep bi karanlık hep bir ikilemlik peşinde. Off! Şimdi ne yapmalı anlatmaya devam mı? Yok yok . Bak yine bir ikilemlik...Yine canım sıkıldı, gece gece... Beni böylesine derin düşündüren mesele neydi? Bilmiyorum belki de hayata olan bakışımdır ,bıkkınlığımdır . Evet, başladı işte kafamda sağdakiyle soldakiler çatışmaya bakalım hangi tarafım mağlup gelicek ...Başladı yine bizim ki konuşmaya susmaz da biliyorum neyse en iyisi hiç bulaşmamak. Takıldı gözlerim karanlık tavana uzun uzun seyrettim birden bir ses geldi irkildim yatağımdan.