NEFESİM OL

Deniz mavisi gözleriyle baktı gözlerimin içine.
Güldüm.
İçimden şiirler yazdım gözlerine.
Şarkılar besteledim gökyüzüne.
Korkusuzca, hürce...

Ah, gözlerime bakıp da yüreğimi gören adam...
Sana, 'İçimsin.' dediğimde bilmez miydin içimden de ötede olduğunu?
Bilmez miydin bir bakışınla ruhumu okuduğunu, dokunduğun her parçamı dirilttiğini?

Ah, kimsesiz bedenime kimse olan adam...
Ne çok sevdin beni...
Ne çok sahiplendin, korudun bir baba gibi.
Oysa babam bile sevmemiş beni.

Ah, yanıbaşımda oturup da sık sık uzaklara dalan adam...
Yakın görünsek de o kadar uzağız ki birbirimize.
Gökyüzü ile yıldız misali.
Misali.

~Kimsesiz bir kız ve yarım kalmış bir adamın hikayesi.~