23'ten 30'a

Ölüm vaktinin geldiğini düşünen, geçirdiği kazadan dolayı hafıza kaybına uğrayan ve geçmişini, adını, yaşını, her şeyini unutan bir genç kız ölüme doğru adım adım ilerlerken bir anda karşısına çıkan ve ona çarpıp her şeyi unutmasını sağlayan başka bir genç kız. Bakalım onu durdurup yaşamasını sağlayacak mı yoksa başaramayacak mı?

Artık zihnim rahatlayacak. Tüm bu düşüncelerden arınacak artık. Ve bunun tek çaresi ölüm. Usulca oturduğum ağaç dibinden ağaca tutunarak ayağa kalktım. Abuzeddine son kez sarıldım ve yaşlı gövdesine öpücük gönderdim. "Görüşürüz Abuziddin" sanki o an Abuziddin bana cevap vermişti. Sanki bana "seni özleyeceğim Yağmur" demişti. Son bir kez daha Abuziddine baktım ve göz kırptım. Önüme, uçuruma doğru döndüm ve gözlerimi kapattım. Dışımdan sesli bir şekilde her bir adımım bir sayıya denk gelecek şekilde saymaya başladım. "Bir.." bu işkence bitecek.. "iki.." yolun sonuna doğru adımlarımı atıyorum ve korkmuyorum.. " üç.." hayır, hayır korkuyorum.. hemde çok.. "dört.." ama mutlu olacam, mutluluk için son bir kaç adım daha kaldı.. "b..beş?.."