MAVİ GÜNEŞ

MAVİ GÜNEŞ

Reads 11
Votes 0
Parts 2

Ongoing

Last published Thu, Oct 1, 2020

Çaresizdim... İçimde patlayan volkanların arasında taşlaşmış bir lav parçası gibi... Gökyüzündeki bulutlar gibiydi gözlerim, bazen dolu dolu ağlamak isterdi bazende sessizce bir köşeye çekilmek... En çok da bir ip gibiydim; Ya boğup öldürebilir ya da tutunup hayatını kurtarabilirdim ben. Karanlığımdı yalnızlığım, onu dostum bilmiştim, ona sarılmıştım her yalnız kalışımda. Ama o her geçen gün beni bitiriyordu. Ama bunu bile bile sarılıyordum ona... Onun beni boğmasını, sessiz çığlıklarının içinde hapsetmesini dileyerek Her geçen gün daha da yaklaşıyordum sonuma...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

Gittiği son görevde timini şehit vermiş, hayattaki tek ailesini kaybetmişti. Kıdemli Üsteğmen Gülce İzem Öztürk. Her şeye rağmen yıkılmamış bir kadın. Aile sevgisi görmemiş, kimsesiz büyümüş bir kız çocuğu. Aile sıcaklığını kardeşlerinde bulmuştu o, oysa şimdi kardeşleri yoktu. İntikam hırsı bütün bedenini ele geçirmişti. Yeni timi ve hayatına giren biyolojik ailesiyle işler karışmıştı. Kardeşlerinden sonra aile vatandı. Fazlası olamazdı. Vatan için yaşayıp vatan için ölecekti. Unutulacağını bilse bile. ... "Her askerin bir lakabı olur ya... Seninki ne?" "Asena."dedim sert sesimle. "Asena..."diye mırıldandı. "Dişi kurt." Dudağımın kenarı hafifçe kıvrıldı. Önüme dönüp seri adımlarla ilerlemeye başladım. Asena. Dişi kurt. Bana dişi kurt derler. Gücüm tükenirse karanlıktan alırım ışığı. Yılmam, Türk askeriyim. Bu adı iyi yaz, bir daha unutamayacaksın.

Content Guidelines