SUSKUNUZ

Suskunuz, hem de çığlık çığlığa bir suskunluk bizimkisi. Bu konuşacak bir şeyimiz olmadığından değil. Konuşmaya çalıştığımız şeylerin, alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında bizim korkumuz...
İkimiz de esaret edemiyoruz, öylesine alışmışız ki içimizde büyüttüğümüz yalnızlığımıza. Seviyoruz onu. Belki de yaşandığında yok olacağı korkusu bizi tereddüte düşüren. Kaybetmekten korkacağımız bize ait bir şey oluşturma kaygısı... Sen yapamadığın hamlenin, hayatın boyu inanmak istediğin değerlere sahip gibi gördüğün düzene yok etme girişiminden başka bir şey olmayacağını düşündün hep. Bense yılların bana öğrettiği bir alışkanlıkla susmaya çalıştım hep, daha fazla acı vermemek için onu tercih ettim. İçimden çığlık atarak susuyorum. Sevdiğini anladığında içinde duyduğun çığlığın yankısı hiç bitmiyor. O hiç susmayacak... Her gün,her saat bana bağıracak, parçalayacak içimi. Her soğuk üşütemediği gibi, her ateş de yakamazmış insanı. Üşüyorum... Hani saatlerce sessiz, tek kelime etmeden sana bakışlarım var ya; gözlerinde beni ısıtacak olan anlamları yakalamaya çalışma çabamdan başka bir şey değil... Ve her yakaladığımda kaybettiğimi hissetmem'den öteye gitmeyen bekleyişler... Ve kaybettiğimde yeniden yakalama çabam... Her şey çok uzaktı bugün. Bugün zorladım kendimi, hayal ettim seni... Küçücük hayalimde nefesini duydum önce. O gün ki gibi derin bir nefes aldın ve daha çok sarıldın bana. Tüm gün seni hayal ettim ben. Daha dün birbirimize sıraladığımız 'seni seviyorum' demelerimizi hatırladım. Bakışlarımla sevdim tekrardan seni. Isındı içim... Bir an olsun uzaktan baktım sanki hayatlarımıza; geçtiğimiz,eğlendiğimiz,dolaştığımız yerlere baktım...
Seni yanımda hayal ettim, uzakta olduğunu hissedip garip hissettim. Eksiktim sanki sensiz, yarımdı sanki hay