Vijf, dat is het aantal jaren dat het al aan de gang is. Vijf jaar geleden is alles veranderd, maar dan bedoel ik ook echt alles. Heel de wereld is zo wat ingestort, meer dan de helft van de bevolking is veranderd in Nyx. En ik, ik zwerf nog steeds rond op deze wereld op zoek naar een veilige plek. Maar bestaat die wel? En als die dan bestaat, zal ik het ooit tot daar halen? Of zal ik ook in zo een Nyx veranderen?
Vijf jaar geleden kwam er een medicijn dat elke ziekte kon genezen, elke wond kon helen, alles kon verbeteren. Iedereen wilde het meteen hebben toen het eindelijk verkrijgbaar was, zo ook de familie van Angel. Haar vader en moeder waren zo opgewonden toen het pakketje met het medicijn bezorgt werd. Maar vanaf die dag ging alles fout, het medicijn was helemaal geen medicijn. Haar ouders waren haar ouders niet meer. Haar vrienden waren haar vrienden niet meer. Haar leven was haar leven niet meer. Alles dat ze ooit geweten heeft over het leven gelde niet meer in de wereld die er nu is. Alles, maar dan ook echt alles is verwoest in Angels leven door dat wonderbaarlijke medicijn.
De quotes zijn natuurlijk niet van mij, ik vind het gewoon leuk om ze in het verhaal te verwerken. :p
Ooit was Sahar een prinses van het woestijnrijk.
Na de dood van haar ouders werd ze niet vermoord ze werd vergeten.
Opgesloten door haar stiefmoeder verdween Sahar uit de geschiedenis. Jaren later leeft ze nog steeds, verborgen als dienstmeisje in het paleis dat ooit het hare was. Niemand kent haar naam. Niemand ziet de waarheid.
Maar geheimen blijven niet begraven in zand.
En sommige kronen worden niet gedragen, ze worden overleefd.