Inna, Spalone wspomnienia

FRAGMENT: Gdzieś w oddali zaśpiewał ptak. Lubiła ptasie świergotanie, jednak zbyt monotonne melodie jej się nie podobały. Ich twórcy najczęściej gościli na jej kolacjach... jako danie główne. Skończyła jeść dopiero wtedy, kiedy nie znalazła w pobliży więcej owoców. Wstała, nieudolnie powstrzymując ręką konar. Syk bólu i głośnie stęknięcie. Kostka odchodziła w zapomnienie, jednak po takim wysiłku na nowo zaczęła doskwierać. Ruszyła. Po drodze minęła setki, o ile nie tysiące drzew. Znalazła jeden strumyk, ale bała się z niego pić. Nie widziała żadnych zwierząt, co dodatkowo ją do tego zniechęciło. Co jakiś czas z daleka rozlegał się ptasi żargon. Las był piękny, ale zabójczy. Przekonała się o tym dopiero pod wieczór, kiedy to właśnie mijała kolejne drzewo. W środku mrocznego na swój sposób lasu mieściła się okrągła polanka usiana pięknie pachnącymi owocami. W środku krzaczków owocowych był stawik. W malutkim zbiorniku wodnym pływały maleńkie szprotki. Kiedy tylko przekroczyła linię drzew, jej ręka powędrowała od kołczanu. Nałożyła wąską, rzeźbioną strzałę na cięciwę. Trzymała łuk tak, aby srebrny grot wskazywał ziemię. Była gotowa do obrony w razie potrzeby. Coś jej śmierdziało w tej polance. Nie coś, a ktoś.