Our Last Scene

( One Short Story )

Prologue :

Zoey POV :

Fixing a broken and foolish HEART is not easy . . . Tama , napaka hirap , Sobrang HIRAP . #___#

Para ka lang isang tangang pilit binubuo ang isang basag na Plato , baso at misan PUSO . Na kahit na nasasaktan , nasusugatan , nagpapakatanga , nagpapakabaliw at nagpapabaya na sa lahat ng bagay na meron ka ay nagagawa mo na . Isang tangang patuloy na umaasang magiging Okay pa ang lahat at patuloy na naghihintay na maaari pang bumalik ang lahat ng nawala .

Minsan nga napapatanong nalang ako ng " Ano Mr . Cupidy ? Tapos na ba ? Ito na ba yung huli ? " . . . diba parang tanga lang , I mean ang TANGA ko . Pati si Kupido pinaniwalaan ko na .

Pano kung dumating yung araw na sumuko ka na ? Yung di ka na naniniwalang may tunay na tinadhana .

Pano kung masaktan ka muli ? Patuloy ka pa rin bang magmamahal ?

Sino ang una mong hahanapin ? Yung taong mag papaligaya sayo o ang Sarili mo ?

Ito na ba ang huli o may papasok pang ibang tauhan sa mala teleserye kong Buhay para paguluhin o maaari ring gawing makulay ang Kwento ko ?

Is this my Last Scene ? If yes , Im ready to die now . . . . . . . .
or NOT .