Mavizade

"Denizleer kadar uçsuz, bucaksız. Bir sevgisin sen... Deniz kızı. Deniz'in en güzel yerinde, inci ağlar. Benden güzel diye... Altın sormuş, zümrüt korkmuş. Bizden güzelmiş, Deniz kızı... Deniz kızı... Deniz kızı... Deniz kızı." Sözler bitince, gitar girdi tekrar araya. Heyecanla, "Kim var orada?" dedim ama cevap gelmedi. Camı kapatmadan, üstüme hırka aldığım gibi aşağıya fırladım.Kapıyı açtığımda,elinde gitar çantası olan biri,hızla yürüyordu.Peşinden koşarak,"Dur gitme!" diye seslendim ama yürümeye devam etti.Koşmamı hızlandırarak,yanına vardım.Bir anda durunca,kesik kesik nefes alışverişini duydum.Arkası dönük dururken,merakla "Kimsin sen?" diye sordum.Suratını görmüyordum ve bu kişi her kimse çok merak ediyordum.O güzel sesi,tekrar dile gelince,dikkatle ne diyeceğini dinledim. "Gökyüzüne bak. Belki anlatırlar kim olduğumu."