Gökyüzüne Dokun

Gökyüzüne Dokun

  • WpView
    Reads 358
  • WpVote
    Votes 28
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 6, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
Damon avucundaki elimi sıkıca kavrayıp beni arkasına saklamaya çalışıyordu. Koruma içgüdüsüyle önüme atılıyordu. Damon'nın ne kadar gergin olduğunu hissedebiliyordum. Siyah mercedesten ikisi iri yarı, takım elbiseli üç adam indi. Kumral olan elliyle diğer ikisine durmalarını işaret ettikten sonra bize doğru yürümeye başlamıştı. "Damon beni özlemedin mi?" Karşımızda durmuş sırıtıyordu. Yüzünü daha iyi görebilmek için Damon'nın arkasından kafamı uzattım. İlk göze çarpan şey kirli sakkalları ve elmacık kemikleriydi. Çelik mavisi gözlerini bana çevirdiğinde kendimi geri çektim. Damon bana dönerek "Arabaya bin." dedi. Oldukça ciddi görünüyordu. Damon'nın arabası hemen sağımızda duruyordu. Beni arabaya kadar götürüp kapımı açtı. Arabanın anahtarlarını elime sıkıştırarak "Ters bir durum olursa, kaç." Diyerek fısıldadı. "Damon kim bu adam? Ne oluyor?" (+18)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines