Behind those Smiles

Unfair is not just a word to me. It indicates also how the world being biased to me... All the time.

Pinipilit ko namang hindi na pansinin. Pero kahit anong gawin ko... Kahit anong iwas ko... At kahit anong sabihin ko, mali pa din.

Madalas ako 'yung mali. Madalas ako 'yung walang kwenta. At madalas ako 'yung nasasaktan.

Nasasaktan ako pero walang may alam. Nasasaktan ako pero walang may gustong maka alam. At nasasaktan ako dahil feeling ko ako lang mag-isa.

Hindi naman ako loner o palaging nabubully. I do have many friends. Pero hindi ko alam kung ilan sa kanila ang sobrang close ko. 'Yung tipong pwede kong sabihan ng lahat.

Dahil hindi ko ramdam. Mas ramdam ko pa kasi ang mga panlalait nila at mga tingin nilang may ibig sabihin kahit hindi nila sabihin ng harapan.

But despite of everything, I tried to don't give a damn.

I used to smile kahit pa gusto ko ng magalit. I used to smile kahit gusto ko ng sumuko. And I used to smile kahit pa gusto ko ng umiyak.

Because behind those smiles of mine, is the real me. The real me who's not the usual me that you see.

Pero sa kabila ng lahat ng 'yun, umaasa pa din ako. Umaasa na darating ang araw na may isang dadating at sasamahan ako.

Sasamahan kahit itinatakwil na ako ng mundong kinabibilangan ko. 'Yung taong handang gumawa ng sarili naming mundo kahit pa lahat ng tao salungat sa'min. 'Yung walang pakialam kahit na madaming magagalit.

Kasi kung may tao mang dadating na ganun para sa'kin, I'll never take doubts anymore.

Kaya heto ako, wishing to have someone who can remove the word behind and can make my smiles true without any hesitations... anymore.