The Angel Who Fell Upon The Sky
- Reads 6
- Votes 0
- Parts 1
"That feeling when you suddenly fell in your dreams and You thought that you have fallen by your bed.They Say that It means..An angel is carrying you and Accidentally Let go of you.."A Values teacher said
"Well Ma'am..I experienced that.And...Sanay naman akong nilelet go.Sanay naman akong IniIwan.Tchh.."Sabi ni Ash
"HAHAHHAHA HUGOTTT!!!"Tawa ng mga kamag aral nito.
Oo sanay nga siya.Dahil pati ang mga magulang niya ay iniwan sya.At ngayon pinagaaral sila ng lola nila.
"Pshh...Palibhasa di niyo nararanasan na maiwan."Sabi ni Ash
"Ermm..Iniwan ako ni fafa Xander.Ouch!ang sakit kaya non."Sabi ni Kiera with hawak pa sa puso niya
"It doesn't have to be at the person who is indeed temporary.But what I mean is a Person who is suppose to be a permanent one but Just left you like she/he is temporary"
"WOAH."Nag palakpakan ang mga Kaklase ni Ash
"And I'm reffering to my Parents."Nanahimik sila.
"Awtsuuuu..Kala ko naman ako *winks"Napatingin ang lahat sa Pinto.
"H---Hunter?"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Complete
| The Theory Of Us | SaTzu x MiChaeng x DahMo | ✔ |
¦ English•Tagalog ¦ COMPLETED ¦ True Love... Diba yan yung isa sa mga kailangan ng mga tao? Pero akala ko lang naman na it is easy for me to find love but nagkakamali pala ako. True Love isn't easy, but it must be fought for. Because once you find, it can NEVER be replaced. Kaya wag kang maghanap ng taong makakaintindi sayo. Ang hanapin mo yung taong kahit hindi ka maiintindihan, hindi ka parin iiwan. Kaya kapag importante sayo ang isang tao, mahalin mo wag mong iwanan, at lalong wag mong iwasan. Dahil sa bawat minutong pag-iwas mo, maraming bagay na pwedeng magbago, na pwede mong pagsisihan. Pero... Bakit nga ba? Bakit nga ba minsan kailangan nalang nating kalimutan ang isang bagay para magiging okay ang lahat? Kasi in the end, promises are just word. Pero may ma gagawa parin ang tadhana... Gaya ng kasabihang: "Love has nothing to do with what you are expecting to get... Only with what you are expecting to give. Which is everything..." Kaya sabi nga daw nila... Na "Kung Mahal Ka, Babalikan Ka." ................................................................................. Leah pulled away after that tight hug with Nicole. "I think I have to say goodbye." sabi ni Leah and smiled. Nicole smiled back pero yung mga mata niya ay punong puno ng luha and aalis na sana si Leah when Nicole stopped her. "Teka..." tawag niya at lumingon si Leah sa kanya. "Uhm?" "Balik ka ha!" she said and made Leah walk towards her. "Of course babalik ako para sayo." Leah said as she cupped Nicole's Cheeks that was filled with tears. And made Nicole hugged her. "Hihintayin kita." Nicole lastly said.Complete
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Complete
Unrequited Love
Pano kung isang araw ? magising ka na lang sobrang gulo na ng buhay mo? yung tipong ang dami ng galit sayo? at pakiramdam mo napakamiserable na ng buhay mo? ng dahil lang sa pangyayaring hindi mo naman ginusto pero nagawa mo ng dahil sa pagmamahal? yung NORMAL na buhay mo? turns to HELL? wow as in wow lang sa pagdescribe xD HAHA ! this is my first story na gagawin ko at i wish this is not my last wow hah? taglish >.< osha! tama na at baka naiinip na kayo dyan ;). Lets The STORY begin ;),Oh wait san nga ba nagsimula ang lahat? kala nyo Collage year? no HIGH SCHOOL as in 3rd year HIGH SCHOOL nang biglang nagulo ang napakaboring at napakatahimik kong buhay -_- dahil lang sa section kong napakugulo pero masaya :D,osha tama na ang kwento author xD simulan na ! xD Wiiiwowiiwoooo ! xD.Complete![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Complete
Your love
"I wish that i could wake up with amnesia" Nasaktan ka na ba ng paulit ulit? , Umiyak ka na ba ng sobra dahil lang sa taong mahal mo? ,Tandaan mo di ka naman mali. Iiyak mo lang yan hanggang sa maubos ang luha na pumapatak sa iyong mga mata. Siguraduhin mo na hindi ka na iiyak dahil sa dahilang iyon , Nasaktan ka? Oo,natural yan. Lahat ng tao nasasaktan. Yung tumama lang sa paanan ng cabinet ung darili mo sa paa masakit na diba? Sa pag nagmahal pa kaya? Kaya wag mo sisihin ang sarili mo kung bakit ka nasasaktan sadyang nagmahal ka lang talaga at pagnagmahal handa ring masaktan. Naisip mo na rin siguro na sa sobrang sakit na nadarama mo ay sana isang araw, Gigising ka nalang ng limot mo na lahat ng sakit. Ganyan din si Joy Kim. She was a certified Hopeless Romantic. Expectations kills her happiness. Pero ganito ang buhay eh. "Sana makalimot nalang ako sa nakaraan." Ngunit sa hindi inaasahan hindi lang masasakit na alala ang nalimutan nya bagkus kasama ang masasayang pangyayari sa buhay nya. Maalala pa pa kaya nya ang taong kinalimutan na ng kanyang isip ngunit hanggang sa dulo ay isinisigaw parin ito ng kanyang puso. I hope you'll enjoy this Story!Complete
I'm Katrina (SEASON ONE)
~PUBLISHED~ SEASON ONE Hi ako si katrina, hindi ko kino-consider na maganda ako mayaman,balingkinitan,famous o matalino! because I consider myself as a no body person pero ewan ko ba! Kung bakit ang daming nag sasabi na "Sana all Katrina!" eh nag aaral lang naman ako. di naman ako kagalingan sa mga performance ko pero kung purihin nila ko parang nasa akin na lahat! Ano nga ba ako sa inaakala nila, para sakin!? Isa lang akong normal na tao na kagaya lang din nila,kaya minsan natatawa nalang ako sa mga papuri nila sakin.. Pero hindi nila alam kung pano ako tratohin ng sarili kong pamilya. Nahalos palayasin nako, I dont know. Hindi ko rin talaga alam kung bat sila ganun sakin. Halos patayin na nga nila ako eh lalo na si mama! Yung mama ko na mahal na mahal ko pero di nya naman pala ako kayang mahalin pabalik! Kaya minsan naiiyak nalang ako kasi kahit sarili ko diko kayang protektahan. Lagi nalang akong lumalangoy ng mag-isa. Na wala sila. Lagi nalang nilang nakikita lahat ng mga ka malian ko pero yung mga nagawa kung tama di manlang nila makita. Lagi akong mali sa mga mata nila! Kailan kaya ako mamahalin ng sarili kong mapamilya! Kailan kaya nila makikita ang halaga ko. Siguro pag napatay na nila ako, baka nga ikasasaya pa nila eh.......Complete
Taming Alliston
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *Complete
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..
More detailsContent Guidelines