The Angel Who Fell Upon The Sky
- Reads 6
- Votes 0
- Parts 1
"That feeling when you suddenly fell in your dreams and You thought that you have fallen by your bed.They Say that It means..An angel is carrying you and Accidentally Let go of you.."A Values teacher said
"Well Ma'am..I experienced that.And...Sanay naman akong nilelet go.Sanay naman akong IniIwan.Tchh.."Sabi ni Ash
"HAHAHHAHA HUGOTTT!!!"Tawa ng mga kamag aral nito.
Oo sanay nga siya.Dahil pati ang mga magulang niya ay iniwan sya.At ngayon pinagaaral sila ng lola nila.
"Pshh...Palibhasa di niyo nararanasan na maiwan."Sabi ni Ash
"Ermm..Iniwan ako ni fafa Xander.Ouch!ang sakit kaya non."Sabi ni Kiera with hawak pa sa puso niya
"It doesn't have to be at the person who is indeed temporary.But what I mean is a Person who is suppose to be a permanent one but Just left you like she/he is temporary"
"WOAH."Nag palakpakan ang mga Kaklase ni Ash
"And I'm reffering to my Parents."Nanahimik sila.
"Awtsuuuu..Kala ko naman ako *winks"Napatingin ang lahat sa Pinto.
"H---Hunter?"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
I'm Katrina (SEASON ONE)
~PUBLISHED~ SEASON ONE Hi ako si katrina, hindi ko kino-consider na maganda ako mayaman,balingkinitan,famous o matalino! because I consider myself as a no body person pero ewan ko ba! Kung bakit ang daming nag sasabi na "Sana all Katrina!" eh nag aaral lang naman ako. di naman ako kagalingan sa mga performance ko pero kung purihin nila ko parang nasa akin na lahat! Ano nga ba ako sa inaakala nila, para sakin!? Isa lang akong normal na tao na kagaya lang din nila,kaya minsan natatawa nalang ako sa mga papuri nila sakin.. Pero hindi nila alam kung pano ako tratohin ng sarili kong pamilya. Nahalos palayasin nako, I dont know. Hindi ko rin talaga alam kung bat sila ganun sakin. Halos patayin na nga nila ako eh lalo na si mama! Yung mama ko na mahal na mahal ko pero di nya naman pala ako kayang mahalin pabalik! Kaya minsan naiiyak nalang ako kasi kahit sarili ko diko kayang protektahan. Lagi nalang akong lumalangoy ng mag-isa. Na wala sila. Lagi nalang nilang nakikita lahat ng mga ka malian ko pero yung mga nagawa kung tama di manlang nila makita. Lagi akong mali sa mga mata nila! Kailan kaya ako mamahalin ng sarili kong mapamilya! Kailan kaya nila makikita ang halaga ko. Siguro pag napatay na nila ako, baka nga ikasasaya pa nila eh.......Complete
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Unrequited Love
Pano kung isang araw ? magising ka na lang sobrang gulo na ng buhay mo? yung tipong ang dami ng galit sayo? at pakiramdam mo napakamiserable na ng buhay mo? ng dahil lang sa pangyayaring hindi mo naman ginusto pero nagawa mo ng dahil sa pagmamahal? yung NORMAL na buhay mo? turns to HELL? wow as in wow lang sa pagdescribe xD HAHA ! this is my first story na gagawin ko at i wish this is not my last wow hah? taglish >.< osha! tama na at baka naiinip na kayo dyan ;). Lets The STORY begin ;),Oh wait san nga ba nagsimula ang lahat? kala nyo Collage year? no HIGH SCHOOL as in 3rd year HIGH SCHOOL nang biglang nagulo ang napakaboring at napakatahimik kong buhay -_- dahil lang sa section kong napakugulo pero masaya :D,osha tama na ang kwento author xD simulan na ! xD Wiiiwowiiwoooo ! xD.Complete
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Complete
Your love
"I wish that i could wake up with amnesia" Nasaktan ka na ba ng paulit ulit? , Umiyak ka na ba ng sobra dahil lang sa taong mahal mo? ,Tandaan mo di ka naman mali. Iiyak mo lang yan hanggang sa maubos ang luha na pumapatak sa iyong mga mata. Siguraduhin mo na hindi ka na iiyak dahil sa dahilang iyon , Nasaktan ka? Oo,natural yan. Lahat ng tao nasasaktan. Yung tumama lang sa paanan ng cabinet ung darili mo sa paa masakit na diba? Sa pag nagmahal pa kaya? Kaya wag mo sisihin ang sarili mo kung bakit ka nasasaktan sadyang nagmahal ka lang talaga at pagnagmahal handa ring masaktan. Naisip mo na rin siguro na sa sobrang sakit na nadarama mo ay sana isang araw, Gigising ka nalang ng limot mo na lahat ng sakit. Ganyan din si Joy Kim. She was a certified Hopeless Romantic. Expectations kills her happiness. Pero ganito ang buhay eh. "Sana makalimot nalang ako sa nakaraan." Ngunit sa hindi inaasahan hindi lang masasakit na alala ang nalimutan nya bagkus kasama ang masasayang pangyayari sa buhay nya. Maalala pa pa kaya nya ang taong kinalimutan na ng kanyang isip ngunit hanggang sa dulo ay isinisigaw parin ito ng kanyang puso. I hope you'll enjoy this Story!Complete
LIES AND TRUTH (ONE-SHOT STORY)
“NOOOOOOOOOOOO!” Malakas na sigaw ng isang dalaga. Dinig na dinig ang boses nito sa buong kabahayan sa lakas ng pagkakasigaw nito na nagmumula sa may study room. “Calm down Collette. Why are you screaming at your father?” anang ginoo na ama ng dalaga. “You want me to calm down? You want me to CALM DOWN? For goodness sake dad, how can I calm down when you want me to marry a stranger all of a sudden? Dad, this is insane!” histerikal na wika ng dalaga. “Hija, Axel is a good guy. And I know he will be a responsible husband for you. He’s smart, handsome and rich. He can help you manage our business when I’m gone.” Anang kanyang ama. “And he is your childhood friend before his family migrated abroad. Hindi mo na ba siya natatandaan. “No! You cannot drag me into this foolishness of yours!” ani Collette. “Hindi ko siya natatandaan at kung matandaan ko man siya, di ko pa rin siya pakakasalan.” at tumayo na para iwan ang kanyang ama. Collete couldn't understand her father for bringing up that arranged marriage all of a sudden. Axel is part of his past and she already buried his memories together with their friendship. Kaya naman hindi niya maintindihan kung bakit bigla na lang itong susulpot sa buhay niya at gusto siyang pakasalan. She needs to find a way to escape at ang tanging paraan na naisip niya eh ang tumakas at manirahan sa isang pribadong isla na pagmamay-ari ng dati niyang manliligaw. But what if destiny steps in and she meet someone she would fall for? Will she go for it to revenge with her father or will karma walks in?Complete
Until We Meet Again
Tama nga sila. Habang tumatanda at nagkakaisip ka doon mo lang makikita kung gaano kahalaga yung mga bagay at tao sa paligid mo. Yung tipong mas uunahin mo pa ang mga iyon kaysa sa sarili mo. Back then when i was High School wala akong pakialam sa mga taong nasa paligid ko. I was alone i was afraid to be attached by someone because i was scared to get hurt. Pero lahat ng takot na nararamdaman ko nawala nong nakilala ko siya. Binago niya ako, binago nya ang buong pagkatao ko. Pinaramdam niya kung gaano kasaya mabuhay. Para sa akin isa siyang anghel na binigay sakin ng Diyos upang baguhin ako. Pinahiram lang siya sa akin. Kung may pagkakataon lang ako hihilingin ko na sana hindi na matapos ang huling araw natin. I was happy because I met her. She changed me. Utang ko sakanya kung ano man ako ngayon at kung asan man ako ngayon. I hope sa kabilang buhay magkikita kami at ipagpapatuloy namin ang naudlot naming pagmamahalan.Complete
Vanilla's Poser Girl
"What makes you think you're already in love? You haven't even met that Zero." Natawa naman ako sa kaibigan kong si Leigh habang inaayos ko yung sintas ng sapatos ko. "Why Leigh? Do you fall in love at first sight? Hindi naman din di ba? Saka sabi mo, fall in love with the character. That's why I think I'm falling for this Zero." "You don't even know him yet, Van." "Exactly. Kaya nga ako naeexcite e. It seems that we don't know each other yet. But we can already feel the connection as if we've known each other for a long time." Natahimik naman ito doon. Pagkatapos ay sinimulan na din magpalit ng jersey. "Just slow down. You might find yourself breaking. Mamaya gamitin ka lang nyan." Umismid naman ako. "Gaya ng mga exes mo? Y'know what's wrong with you, Leigh? Pinangungunahan mo lahat. That's why no one can keep up with your standards." "Hey, I'm just saying if what if he's a psycho? A stalker? A hooker?" Tumawa naman ako dito. She's really paranoid. "Just step out of your safe zone, Leigh. You're already missing the most exciting part of life." "Slowing down isn't always bad, Vanilla." "Yeah, but look at you. Seriously? Continous failed relationships?" "Ikaw din naman a. Why aren't you finding the right one yet?" "I already found him. That's zero. I can feel the connection. He guesses everything about me perfectly. Like all of my favorites and quirks that only you and the girls can tell." I gave her an elated smile. "So, back off. And just be happy for me. Okay?" "What if that's a stalker or a paparazzi that already run a background check with you?" "Ang negative mo, Leigh. Seriously, just fall in love and get a life." Ngumiti ito ng nakakaloko. "Okay, so what will you do if that Zero is a girl?" Natigilan naman ako. "You're not Zero, are you?" "Of course not." Nakahinga naman ako. "As long as it's not you, I'm okay." "Why?" "Because I don't want to end up with a puppet like you. Yikes! A barbie doll of everyone."Complete
CHANCES OF LOVE
She did everything for her parent's happiness. And what is that happiness? Iyon ay ang makapagtapos ng pag-aaral ng walang abala. To make it short hindi niya mae- experience ang lumandi at the young age. Hindi niya mae-experience ang magka-boyfriend na siyang uso sa high school and college. Okay naman sa kanya iyon. Kayang- kaya niya iyon. Siya pa! She can ignore anyman na nagpapahaging sa kanya at nagpapalipad hangin. With her defense mechanism hindi makakaalagwa ang mga ito. Until she laid her eyes on Voughn Andrew Manlapaz. Pakiramdam niya lahat ng salitang sinabi niya at pangako niya sa sarili ay kakainin niya ng buo. Baba ang depensa niya sa sarili. Ngunit nanindigan siya na hindi pa nila panahon. Hindi pa oras kahit na nararamdaman niyang pareho sila ng damdamin ng binata para sa isa't- isa. She gave up her feelings for him for the sake of her dreams. Ngunit nangako siya sa sarili na kapag binigyan siya ng pangalawang pagkakataon ay hindi na niya pakakawalan ang binata... Second Chance... dumating ang ikalawang pagkakataon para sa kanila. Ngunit huli na ang lahat para roon... She let him go again, she gave up on him... Would they deserve a third chance? Would she deserve to be given a third chance???Complete
Taming Alliston
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *Complete
~PUBLISHED~ SEASON ONE Hi ako si katrina, hindi ko kino-consider na maganda ako mayaman,balingkinitan,famous o matalino! because I consider myself as a no body person pero ewan ko ba! Kung bakit ang daming nag sasabi na "Sana all Katrina!" eh nag aaral lang naman ako. di naman ako kagalingan sa mga performance ko pero kung purihin nila ko parang nasa akin na lahat! Ano nga ba ako sa inaakala nila, para sakin!? Isa lang akong normal na tao na kagaya lang din nila,kaya minsan natatawa nalang ako sa mga papuri nila sakin.. Pero hindi nila alam kung pano ako tratohin ng sarili kong pamilya. Nahalos palayasin nako, I dont know. Hindi ko rin talaga alam kung bat sila ganun sakin. Halos patayin na nga nila ako eh lalo na si mama! Yung mama ko na mahal na mahal ko pero di nya naman pala ako kayang mahalin pabalik! Kaya minsan naiiyak nalang ako kasi kahit sarili ko diko kayang protektahan. Lagi nalang akong lumalangoy ng mag-isa. Na wala sila. Lagi nalang nilang nakikita lahat ng mga ka malian ko pero yung mga nagawa kung tama di manlang nila makita. Lagi akong mali sa mga mata nila! Kailan kaya ako mamahalin ng sarili kong mapamilya! Kailan kaya nila makikita ang halaga ko. Siguro pag napatay na nila ako, baka nga ikasasaya pa nila eh.......
More detailsContent Guidelines