MAHKÛM
  • WpView
    Reads 2,136
  • WpVote
    Votes 74
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 21, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
₪ MAHKÛM ₪ Karanlığın esaretinde bir hücre. Hücredeki keskin amonyak kokusu ve genç kızın bedenindeki sıyrıklardan sızan kan... Yüzükoyun yerde, zemindeki soğuk kanın ıslaklığı ve artık tanınamayacak bir çehre. Dirseklerinin üzerinde doğrularak sırtını boyası kavlanmış, soğuk duvara yaslıyor. Zayıf düşen bedeni... Acizliğinin simgesi; yaralı ve narin elleri. Ve kirpiklerinin arasından firar eden gözyaşları... Durmak bilmeyen gözyaşları. Kalan son umudunuda ufaltarak yok eden göz yaşları... Hücrenin duvarlarında yankılanan bir çift ayak sesi. Karanlığın ardında bir sûret. Korkusunu şekillendiren buz mavisi bakışlar... Boş' diye geçiriyor içinden genç kız. 'Boş haykırışlar...' 'Umut yine dilsiz. Benim gibi, çaresizce ölümü beklemeye MAHKUM...' ₪ ₪ ₪ ₪ .
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines