ESİNTİ/Wattys2018

ESİNTİ/Wattys2018

  • WpView
    Reads 1,748
  • WpVote
    Votes 678
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Dec 7, 2017
Güneşin yeryüzüne veda edişini izleyerek ilerliyordum. İlerliyorduk. Sanırım güneşin vedasını izleyen sadece bendim. Çoğu insanın bir günü daha bitmiş, huzurla evlerine dönerken kimileri aceleyle ilerliyordu bir yerlere yetişmeye çalışır gibi. Güneşin vedası. Bir günün sonu ve başka bir günün başlangıcıdır aslında. Dilime dolanan şarkıyı mırıldanıyordum turuncu gökyüzüne bakarak. Ulaşmamız gereken yere yaklaşmanın heyecanı sarmıştı karavanın içini. Okumaktan vazgeçtiğim kitabımın dalgaları açık pencereden süzülen rüzgarla dans ederken, burnuma gelen kitap kokusunun etkisiyle kapattım gözlerimi. Karakterler canlandı gözümün önünde ve bana oyunlarını sergilemeye başladılar. Yukarıda sadece anlatımımı göstermek istedim. İlginç bir hikaye örgüsüyle klasikleşmiş hikaye tadını ortadan kaldırıp yeni bir tad ortaya çıkardım. Her yaştan herkesin beğeneceğini düşünüyorum ve her zaman söylediğim gibi hiçbir kitap zaman kaybı değildir :) Kitap kapağım: voteisteyenn
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines