Yolun Yarısı

"Son bir kez ellerimin içine alamadım yüzünü son bir kez okşayamadım, kokunu almadım, öpmedim."
Bunları hıçkıra, hıçkıra ağlarken anlatıyordu.
"Şimdi ben bu yolu nasıl bitireceğim Esila."
Daha yolun yarısındayız, sensiz nasıl yaparım ben, nasıl yaşarım?
Sen olmadan nasıl bitirebilirim bu yolu? Seninle başladım ben bu yola seninle bitirebilirim.
Biliyorum imkânsız şey istiyorum kelebeğim.
Sen benim yolu mu aydınlatan tek meleksin, kanatsız melek ben ise yolu karanlık yapan siyah melek.
Bu yol seninle aydınlanıyordu Esila.
Sen gittin yolumuz da siyaha büründü karanlık, sesiz, uçsuz, bucaksız oldu."

Son bir kez mezarına baktım, ayaklandım ve başının ucuna gittim mezar taşını okşadım ve son bir kez mezar taşını öptüm, oradan ayrıldım.