MUTLU SONSUZ - Düşman Aşklar

Biz sevgiye aç bir topluluğuz.

Hayat hep bizim gözlüklerimizden baktığımız gibi değil.

Mutluluğumuzu insanlara kanıtlamak için kullandığımız hayatı 'bak ben mutluyum. Hiç bir sorun yok' diye geçiştiren bizler hep 'bak sen mutlusun. Ama ben değilim. Ben hiç mutlu olmadım' felsefesine inandırdık.

Aslında bu hikaye mutsuzken bir sebep aramadan sonsuz mutluluğa kavuşanların hikayesi.

Biz sadece gözlüklerimizden bakarken hayata umutsuzluluğu ve kaybı yaşayan insanların çaresi bile tükenmişken şu hep arkasına saklandığımız 'keşke' kelimesinde doğmuşuz.

Aslında kısa gelen gece bu hikayede sonsuz karanlığa bölünmüş.

Şu hep birbirimize açtığımız savaşta yenilen taraf biz olmuşuz yine.

Sadece düşün sence kayıplar mı daha dik durur umutsuzlukta, mutluluk mu dik durur fırtınada?

Bu hikayede tek fark ne biliyor musun?
Her mm de mutluluğu arayan insanların olması.

Şimdi düşmanlıktan kasfete dönüşen sayısız aşk hikayesi.

Mutluluğa ve sevgiye aç mısın?

Sadece 'oku' yazan yere bas.

O zaman hadi İklim Koleji'ne gel bu 12 düşmanlarla.

_______

"Sen bana sadece inan demiştin bana ve aşka. Ben çok kaybettim Borgun. Aşkım ve inancım yüzünden." Bana döndü ve kahvelerini mavilerimden ayırmadan ellerimi tuttu.
"Ben de kaybettim. Kaybettirdim. Ama inancımı ve aşkımı hiç bitirmedim. Evet bazen adım atmayı unuttum. Bazen hissetmeyi unuttum. Bazen mutluluğuda aşkıda unuttum. Ama en önemlisi sensizliğinde nefes almayı unuttum. Nefessizlikte ölüm korkusuyla bana aşkı yaşattın Delfin. Ben ilk defa yaşadığımı hissettim."