DENİZ BUZ

DENİZ BUZ

  • WpView
    Reads 106
  • WpVote
    Votes 11
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 8, 2016
Ben bu oyun için herşeyden önce kendimi öldürdüm.Ellerimde yaşanmışlıkların kanı vardı,gözlerimde bir katilin soğukluğu.Ben nefret değildim ben nefretin diğer adıydım. Ben Deniz Buzdum ve bu oyun benimdi .Kimse hiçbirşey beni vazgeçiremezdi. Batığım bu bataklıkta beni batıranları bende batıracaktım. (DENİZ BUZ) Hepimiz doğduğumuzda temizdik. Hayatın tüm renklerine sahiptik bütün renkleri severdik: maviyi ,yeşili ,kırmızıyı ... Bunlar bizim duygularımızdı .Biz bazılarını kullanırdık ;bazen mavi, bazen kırmızı ,bazen... bazen de siyah .Kullandığımızı sanardık ama kullanmazdık çünkü siyah hiçlikti ,duygusuzluktu. Duygusuz olduğumuzu sanardık onun sandığı gibi..(BARIŞ ATAHANLI) İntikam oyunu ne kadar yakardı ? Duygular nasıl çıkmaz sokakta kaybolurdu ? İki farklı insanın yolları nasıl kesişirdi ? Peki o kurtulabilecek miydi ? Bu sınavdan geçebilecek miydi ? Bu hikayede sende safını almak ister misin ? Yazarlar birleşimidir özy ve baymaynbayann.
All Rights Reserved
#35
baris
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines