IF I HAD SAID YOU.

IF I HAD SAID YOU.

  • WpView
    reads 28
  • WpVote
    Stemmen 0
  • WpPart
    Delen 2
WpMetadataReadVoor volwassenenLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd woe, jun. 8, 2016
Y ese día se llegó, terminé el semestre y ya me encontraba en el aeropuerto despidiéndome de mi amiga Frida, fue mi vecina y amiga durante estos 5 años. La extrañaría muchísimo. -Adiós Dash, te voy a extrañar muchísimo- me dice abrazándome. -Adiós Frida, yo...- y un sollozo sale de mi boca- yo también te voy a extrañar muchísimo, pero prométeme que cada vez que puedas irás a visitarme y a si conozcas a mis amigos con los que tanto haz hablado por telefono- hace una mueca y la miro feo- ¡promételo!-a ella no le gustaba viajar en avión, debido a que vio una película donde en un avión aparecen serpientes venenosas o algo así. Loca. -Sí, si está bien, lo prometo. Pero ya, vete que perderás el avión- me da un último beso en la mejilla y tomo mi maleta. Antes de darme la vuelta me toma del hombro y noto como su rostro cambia- ¿Dash? no quiero arruinarte el vuelo pero... ¿y si lo vuelves a ver?- no hace falta que diga su nombre, sé de quien habla aun cuando le había prohibido a ella y a todo mundo, que no volvieran a nombrarlo.
Alle rechten voorbehouden
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • En Guerra por Amor
  • El Acuerdo
  • Novios por 30 días [Chestappen]
  • No deberías ser tu G!P
  • La mafiosa del sabueso infernal {SIN EDITAR}
  • Paradise In Hell
  • Novia por treinta días Freenbecky
  • La Belleza No Lo Es Todo

- ¿Alek que haces aquí?- la vuelvo a ver con una sonrisa de medio lado- mis padres te pueden ver y en mi habitación. - Ellos no se pueden enterar, por qué no están, estás sola y si estuvieran tampoco se darían cuenta, tú no les dirías, ¿o sí? -ella se pone roja y niega, lo sabía- y si lo haces no creo que se enojen, menos si soy yo, sé por qué te lo digo. - ¿Por qué hablas de mí como si me conocieras?- la vuelvo a ver y sonrió, será por qué la conozco- desde temprano hablas como si supieras cosas de mí y nunca me has hablado desde el primer día que nos conocimos. - A veces no es necesario hablar con una persona para conocerla, con observarla conoces más de lo que dicen, las palabras engañan, pero el lenguaje corporal, habla más verdades que lo que la boca dice- le digo serio tratando de explicarme, pero veo que no me entiende- te he visto mucho estos años- le digo mientras camino a ella- me prohibieron hablarte y de tonto hice caso, prometí no hacerlo y nunca falto a mi palabra, pero nadie podía evitar que te observara- me acerco más y ella camina para atrás- tienes la costumbre de ser muy expresiva, pero como explique antes, la boca dice cosas, pero el cuerpo otras- sonrió de medio lado, al ella chocar contra la cama, mientras se muerde la boca por dentro, está nerviosa- como tú, que decías que te gustaba mi amigo y no es verdad. Talvez sí, pero no- llego a donde ella y hago que caigamos en la cama, yo sobre ella y la beso, paro de besarla y relamo mis labios, me gusta besarla- no es tan así. Por qué me quieres a mí, tu boca dice que quieres a Caleb, pero tu cuerpo- digo mientras acaricio su estómago con la yema de los dedos. Anda un short corto y una blusa de tirantes, al acostarla su estómago quedo al descubierto, acaricio su estómago suavemente viéndola a los ojos, siento en mis dedos como su piel se eriza- dice que me deseas y me quieres a mí, mi dulce y hermosa Bree.

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen