Depresif Haller

Kalabalıklar içinde yanlızlık...Öyle bir kalabalığız ki,aslında yanlız etrafımız insanlarla dolu lakin kimse yokmuş gibi.Hem varmışız gibi hem yokmuşuz gibi.Bedenler tok,ruhlar aç.Asrı saadetdeki gibi değil;o mübarek insanların karnı açmış belki ama ruhları öyle dolu öyle tok.Ne güzelmiş o zamanlar.Şimdilerde ise babana bile güvenme söylemleri.Peki ama neden?Sorgulamak yok,irdelemek yok kapıldık bir kalabalığa gidiyoruz sanki hipnoz olmuş gibi...
Kalabalıklaştıkça yanlızlaşıyoruz.Acaba ne oldu da biz insanlar böylesine ruh bunalımına girdik,ne değisti?Aslında cevabı herkese göre değişir tabii ama manevi dünyamızdaki eksiklik ve bizi biz yapan değerleri yıkıp geçtikçe yanlızlaştık işte...Öncelikle dinimiz yozlaştı sonra ailevi ilişkiler daha sonra ikili ilişkiler de güven kalmadı,iş hayatında sahtekarlıklar aldı başını gitti bizim nasibimizde birer fert olarak yanlızlık düştü,bunalım düştü...Depresif hallere düştük,doyumsuz olduğumuzdan...