Çocuksu

Büyüyemedim değil sadece büyümeyi istemedim...

Her şey Şuana kadar mükemmel gözükebilirdi ben de kendimi görsem "ne kadar şanslı"derdim. Beni seven arkadaşlarım ve çok sevdiğim bir okulum vardı ama benim karanlığım şimdi başlıyordu benim karanlığım evimdi. Benim karanlığım ailemdi.

Annem ve babam bundan yıllar önce benimseyemedikleri bir yuva kurmuşlardı. Evde oturamamış düzen tam üstüme düşmüş ve beni enkaz altında bırakmıştı.

Çırpınarak çıktıgım enkazın altında çocukluğumu bırakmıştım. Benim hayatımın karası ailemdi ve ben bu kara yazıyı kazıdıkça üzerime is kokusu sinmişti.