RÜZGÂRIN KIZI
- Leituras 111,660
- Votos 5,715
- Capítulos 51
Talvez você também goste
AİLE BEDELİ
"Sen her zaman kendi dediği olsun isteyen kontrolcü manyağın tekisin." Bu noktada ben de döndüm ona. Burnu neredeyse burnumu değecekti. "Senden istediğim tek şey güven. Bana güven artık. Kimse umrumda değil, diyorum. Neden anlamak istemiyorsun?" Mimiklerinde ilk andaki sinirini görmedim. Yumuşak bakışlarıyla süzdü beni. Ancak bu defa memnuniyetsizlik dolu gözlerle baştan aşağı değil, yalnızca yüzümü. Bardağı sol eline alırken diğer elini yavaşça bel oyuntuma yerleştirdi. Eli biraz daha aşağı kayarak kalçamın hizasında naifçe durdu. "Güvenmediğim sen değilsin. Her konuda sana kendimden çok güveniyorum. Ama onlara güvenmiyorum, Yağmur." Cümlesiyle beraber kahveleri çaprazımızda bir yerlere kitlendiğinde baktığı yöne çevirdim mavilerimi. İki tane adam kendi halinde sakince eğleniyordu fakat tüm ilgileri bacaklarımda veya bende gibiydi. Dudaklarında gevşek bir sırıtış varken başka bir kıza döndü oyulası gözleri. Malfoy'un başını yanağıma yasladığını hissettim. Boynuma doğru bir nefes vermişti ve huylanmıştım ancak belli etmemeye çalıştım. "Seni böylelerinden mi korumalıyım yoksa karşına geçtiği anda tetiği çekeceklerden mi, bilmiyorum." Başımı çekerek benden ayrılmasını sağladım. Kahvesinin en derinine bakarken hâlâ içimde beni anlamasına aç bir his vardı. "Bilmen gereken tek şey, beni koruman gerekmediği." Bir laf edecekti ki kafamı iki yana sallayarak konuşmasını istemediğimi ona belli ettim. "Beni korumanı istemiyorum, Malfoy. Yanımda olmanı istiyorum." Elbisemin üzerindeki eli yerini daha da sahiplenirken burnundan güldü. "Günlerdir senden istediğim tek şey bu. İzin vermeyen sensin." Dudaklarım iki yana kıvrılırken gözlerimi kısarak etkileyici bir bakış attım ona. "İzin veriyorum."
Sol Kurşun
Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. Lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?
AĞLARI KOPUK KADER
ULYA'DAN Siyahıma bir renk ver Kırmızı olmasın hiç Hatırladığım ilk yer Issızlıktaki haliç Beklerken geçti seneler Aylar,yıllar,mevsimler Gelmene ramak kaldı ama Beklemekten solmuş çiçekler Mürekkebim tükendi Kan kırmızı bir renkti Anlattıklarımı anlamana Bir ömür bile yetmedi Çölde su arasam bulurdum Umudum tükendi,kurudum Yollarımda dikenli tellerle Yazdıklarımı okudum.
Kod:Gölgelerin Ardından
"Gölgeler ardımdaydı... ama ben hep ışığa yürüdüm."Concluída
ANDROMEDA
[WattpadRomance TR Okuma Listesinde] Zihnimde akmakta olan bir kum saatinin sesini duyuyordum. İnce, dar kısımdan geçen tanecikler üzerime doğru akıyordu. Bedenime yapışmış kum tanelerinin ağırlığı, ruhumdaki ağırlığa eşitti. Sanki geçmiş, üzerime çöküyordu. Andromeda. Beni geçmişimle yüzleştiren oyunun adı buydu. "Ben bir yazarın, hiç yazmak istemediği karakterim. Ruhumun saklandığı ruhun, kaybolan siluetiyim. Karanlığın, şimdi en aydınlık yerindeyim. Dilimden düşmeyen ölümün, en silinmez sahnesindeyim." *** dokuz kasım pazartesi ∣ 2020 Wattpad'de 'Andromeda' isimli ilk kitaptır! TÜM HAKLARI SAKLIDIR © HERHANGİ BİR ÇALINTI, KOPYALAMA VE BENZERİ ŞEYLER SÖZ KONUSU OLDUĞUNDA, GEREKLİ HUKUKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.
♕ ÇAKMA PRENSES ♕ (KİTAP)
ÇAKMA'nın sözlük karşılığı olan iddiasız, sıradan bir genç kızın, adım adım PRENSES'e dönüşme hikâyesi... Dikkat! Burada bol kahkaha, bol kıskançlık, sınıf ayrımlarına rağmen engel tanımayan, tabulaşmış düşünceleri yıkıp geçen sımsıcak bir aşk hikâyesi mevcut!! :) Not:Okumak isterseniz beklerim. ;) Dipnot: Okuduktan sonra yorum kısmını es geçseniz bile emeğe saygı açısından oylamayı unutmazsanız sevinirim. ;) Dibin dibinot: Hikâyenin tüm hakları şahsıma aittir. İznim olmadan herhangi bir şekilde çoğaltılmasına kesinlikle göz yumulmayacak, yasal yollara başvurulacaktır! Sevgiler :)Concluída
Duy BENİ
"Gerçekten sevebilir misin beni?" dedim, vereceği cevaptan korkarak. Tüm içtenliği ve merhametiyle gözlerimin içine baktı. Ellerini yanaklarıma koydu. "Bütün ömrümü, kalbimi yollarına serebilecek kadar çok severim seni. Yeter ki kaçma benden, yaşanmamışlarımızı beraber yaşayalım. Birbirimizdeki yaralara yâr olalım." Dudaklarımda hissettiğim sıcaklıkla artık ben de bırakmıştım kendimi kollarına. Bırakma beni Komutan.
KIRIK KALPLER KONÇERTOSU (KIRIK KALPLER SERİSİ I)
Kırık Kalpler Serisi I loyasaklihan: Benim sevdiğim, âşık olduğum adam değilsin sen. loyasaklihan: Sen böyle biri değilsin, Akyel. loyasaklihan: Sen, sana ait olan bir kalbi kırmazsın. akyelkiran: Kalbin artık benim değil. akyelkiran: Tıpkı benimkinin de sana ait olmadığı gibi. akyelkiran: Bitti Loya. akyelkiran: Biz bittik. akyelkiran: Buna alışsan iyi edersin. Görüldü.Concluída
KARANLIĞIN SEFİRİ
-Anlaşmalı evlilik -başkomiser & polis -geçmiş sırlar
Güz Kılıcı
Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt olan ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?
"Sen her zaman kendi dediği olsun isteyen kontrolcü manyağın tekisin." Bu noktada ben de döndüm ona. Burnu neredeyse burnumu değecekti. "Senden istediğim tek şey güven. Bana güven artık. Kimse umrumda değil, diyorum. Neden anlamak istemiyorsun?" Mimiklerinde ilk andaki sinirini görmedim. Yumuşak bakışlarıyla süzdü beni. Ancak bu defa memnuniyetsizlik dolu gözlerle baştan aşağı değil, yalnızca yüzümü. Bardağı sol eline alırken diğer elini yavaşça bel oyuntuma yerleştirdi. Eli biraz daha aşağı kayarak kalçamın hizasında naifçe durdu. "Güvenmediğim sen değilsin. Her konuda sana kendimden çok güveniyorum. Ama onlara güvenmiyorum, Yağmur." Cümlesiyle beraber kahveleri çaprazımızda bir yerlere kitlendiğinde baktığı yöne çevirdim mavilerimi. İki tane adam kendi halinde sakince eğleniyordu fakat tüm ilgileri bacaklarımda veya bende gibiydi. Dudaklarında gevşek bir sırıtış varken başka bir kıza döndü oyulası gözleri. Malfoy'un başını yanağıma yasladığını hissettim. Boynuma doğru bir nefes vermişti ve huylanmıştım ancak belli etmemeye çalıştım. "Seni böylelerinden mi korumalıyım yoksa karşına geçtiği anda tetiği çekeceklerden mi, bilmiyorum." Başımı çekerek benden ayrılmasını sağladım. Kahvesinin en derinine bakarken hâlâ içimde beni anlamasına aç bir his vardı. "Bilmen gereken tek şey, beni koruman gerekmediği." Bir laf edecekti ki kafamı iki yana sallayarak konuşmasını istemediğimi ona belli ettim. "Beni korumanı istemiyorum, Malfoy. Yanımda olmanı istiyorum." Elbisemin üzerindeki eli yerini daha da sahiplenirken burnundan güldü. "Günlerdir senden istediğim tek şey bu. İzin vermeyen sensin." Dudaklarım iki yana kıvrılırken gözlerimi kısarak etkileyici bir bakış attım ona. "İzin veriyorum."
Mais detalhes