My Bullies..

11 Σεπτέμβρη..πρωτη μερα στο σχολειό..υπέροχα..not really..το σχολειό είναι κόλαση..κυριολεκτικά..ειδικα οταν στο σχολειό σ βρίσκετε ο Ντύλαν..ένας απο τους πιο δημοφιλής..ο αρχηγός της ομάδας ποδοσφαίρου...αυτός που δεν αγαπάει ποτε και βλέπει τα κορίτσια σαν παιχνιδι..αυτός που μου ασκεί μπουλινγκ..αυτός και η παρέα του μου ασκούν μπουλινγκ απο την δευτέρα γυμνάσιου..καποτε με τα πιο πόλλα παιδιά ειμασταν κολλητοί..αλλά ολά άλλαξαν φυσικά..με τον ερχομό νεών παιδιών..μην τα πολυ λεω..
"Μαρια.."ακούω την Μαμα να φωνάζει απο την κουζίνα..
"Ερχομαι"φωναξα καθώς κατεβενα τις σκάλες..πηγα στην κουζίνα κ πήρα ενα κρουασάν κ βγηκα εξω στο αμάξι οπου περιμενε η Μαμα..το σχολειό δεν είναι μακρια άλλα η μαμα ήθελε να με αφήσει γτ παει στην δουλεια..
"Ετοιμη για σήμερα αγάπη μ?"
"Ναι Μαμα.."
"Χαίρομαι..λοιπον..άντε..καλα να περάσεις..κ φιλάκια στον Ντύλαν.."
Αχχ ρε Μαμα..που να ημέρες..ξέχασα να αναφέρω οτι ο Ντύλαν μένει ακριβως διπλά κ ερχόταν σιχνα σπιτι..
Τις σκέψεις μ τις διακόπτει η Μαμα φυσικά..
"Φτάσαμε.."είπε χαρούμενη..
"Φτάσαμε.."απαντησα κ βγηκα εξω απο το αμάξι..