Una Sola Noche...

Una Sola Noche...

  • WpView
    reads 18
  • WpVote
    Stemmen 1
  • WpPart
    Delen 1
WpMetadataReadCompleet zat, mei 28, 2016
Ethan: Que no entiendes que tu solo fuiste un maldito un juego, no me interesas y nunca lo haras, sabes fuiste una mas del monton. - aquel chico ojiazul le dice a la pequeña chica ojiverde que llora desconsolada en la cama envuelta en las sabanas. Chloe: porque haces esto ayer me decias que me querias, que querias ser algo mas para luego tratarme asi - el chico la mira en silencio con ira, solo se rie amargamente. Ethan: ya te lo dije, solo te quise por una noche ahora vetee - la cogio del brazo y la saco de la cama - no quiero volverte a ver me entiendes ? No te conosco, no eres nadie .
Alle rechten voorbehouden
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • Nada es Real -Thiam
  • ¡Eres una niña!
  • OJOS NEGROS
  • Súcubo...? //Husk x Reader//
  • Esposo Insensible ( JK & TN )
  • FALLING IN LOVE 💞 YIZHAN 🐇🐆 OMEGAVERSE💝
  • DACRIFILIA. ➸taekook
  • Watching From the Sidelines - JoongDunk
  • MY BOY BIKER | JEON JUNGKOOK (FINALIZADA)

-Nada es real. Nada es real. Nada es real- repetía una y otra vez mientras me mecía en el piso y sentía como alguien me abrazaba. - ¿Que tienes? ¿Qué pasa? - se le escuchaba demasiado preocupado. -Nada es real! - lo repetí una vez más mirándolo. Mis ojos se empezaron a cristalizar, de nuevo el aire me empezó a faltar, la presión en el pecho era más fuerte y de nuevo quedo inconsciente. Cuando desperté esta vez no fue en su habitación. Olía a hospital, medicamentos, enfermedad y cuando me intenté mover... "Pero ¿qué?" Tenía una camisa de fuerza. -Theo - mire en dirección de aquella voz, la voz que me ha estado acompañando estos últimos meses y... -Te pusieron la camisa de fuerza porque mientras estabas inconsciente... heriste a dos enfermeras. - su voz era baja, pero se podía notar su preocupación. - ¿Dónde estoy? - digo aun forcejeando con la camisa de fuerza -En la casa Eichen - me detuve en seco al escucharlo _________________________________________ •Los personajes no me pertenecen •Se basa en el último año de preparatoria

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen