Best Mistake (ThomAra)
- Reads 836
- Votes 15
- Parts 3
Wait...What am I doing here? What's going on? There's so many questions in my mind, pero wala talaga akong idea kung paano ako napunta dito, it's a beautiful place, puting puti, wait.. Lord? ikaw ba yan? May nakikita akong matipunong guy, i cant see his face, pero sure ako hindi to si Lord, jusko ayoko pa pong mamatay. I can hear a laugh, a baby boy's laugh, mukang kasama nya yung guy, pero why can't I see their faces? Papalapit sila sakin, masaya silang dalawa, teka sino ba 'to?
"Uhh excuse me, where am I?"
"Hahaha ikaw talaga, nakalimutan mo agad kami?" the guy said, i can't see his face clearly pero yung mata nya nakikita ko, mapupungay na mata ang ganda.
"teka, who are you ba kasi?" pagtatakang tanong ko.
The kid went to me at niyakap ako, mukang malungkot sya, ramdam ko ang hikbi nya, the boy looked at me pero di ko rin makita face nya, takte bulag na ba ko? hindi sya tumitigil sa pag hikbi, at sinabi nya ito
.
.
.
"Mommy, come back"
All Rights Reserved
#56
ara
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterComplete
SEDUCING THE QUEEN BEE-TCH
"I think she deserve a sorry Miss Queen bee." "W-what?! Did I hear it right??" Hindi makapaniwalang tanong ko sa halos matawang tinig. "You??" I said na dinuro pa siya. "A fu*k*n transferee ay inuutusan akong mag sorry sa tatanga tangang yan?" I pointed out the stupid girl beside her na naka yuko lang before I let out a disbelief laugh, "are you kidding me?! And who do you think you are to tell me what to do?!" I shouted to her. "She already said her sorry but you still pushed her. Kung nabasa man yang damit mo, nabasa narin siya ngayon dahil sa pagtulak mo. Now It's your turn to say your sorry." She seriously said na parang hindi apektado sa galit ko. "Damn you!! Sino ka para sundin ko?!" Galit na sigaw ko sa kanya. "You'll say your sorry? Or you'll be sorry?" Banta pa niya. I heard the crowd gasped at what they heard. Saglit naman akong napanganga sa narinig, "Are you scaring me?! Sa tingin mo matatakot moko? You're just a transferee, you are nothi----" Natigil ako ng bigla itong humakbang patungo sakin, natahimik ako ng hinablot nito braso ko at hinatak palabas ng cafeteria namalayan ko nalamang nasa loob na kami ng comfort room. She push me in one of the corner naramdaman ko pa ang pader sa likuran ko, she walked away to lock the door before turning around to face me with her serious face. She walk closer. My heart starting to beat in nervousness ng ilapit niya ang mukha sa mukha ko, she even looking at my lips while doing that, as much as I wanted to push her ay hindi ko magawa dahil tila ako nawalan ng lakas kaya naman ng tuluyan ng lumapit ang mukha nito ay napapikit nalamang ako ng pagkariin riin. "Samuel Alejandro." Napadilat ako sa bulong na iyon. "Is he a good kisser? Is he good in bed? Hmm.. I think it's for me to find out." Lumayo na ito as she said that but I grab her arm just before she walk away. "What do you mean by that?" Tiim bagang kong tanong. Tinignan lang niya ako in a boring way. "I will seduce your boyfriend Ms. Queen bee."Complete
LET THE STORY END
"I have a story there was a boy with a bad attitude but when she meet a simple girl when they first meet they got in trouble not once but many's !!after a long days weeks months fighting the boy was falling inlove to the simple girl but he so scared to say it!!but the girl get an accident and she forget the boy but the boy didn't surrender and make a way to knowing him again ----- Napa balikwas ako sa yakap at tinignan ko siya !!! "Bat ka huminto!!"wika ko !!napa tingen siya sa kalawakan nakita ko sa bandang gilid ng mata niya ay may namumuong luha at dahan dahang dumaloy ito...napa buntong hininga nalang ito "The boy tried his best !!and make again a memories with a girl and the girl accept it!!the boy change and turned to a good and careng boy to her girl------------ Napa tingala ako sa kalangitan gaya niya "Pwide ba ako ang mag tatapos ng kwento!!"wika ko at tumingen sa kanya na naka tingen din sakin Tumangu siya "Day before yesterday they get into a place and make a happy memories and---"napa tigil ako sa pag sasalita ng makita kong Panay bagsak ang luha ni haru sa kanyang mga mata ! "At----at---"hindi ko madugtongan ang kwento bakit!!niyakap niya ako ng mahigpit subrang higpit "Shhhh!! let the story end "bulong nito dahan dahan naman akong tumango !!Complete
Vanilla's Poser Girl
"What makes you think you're already in love? You haven't even met that Zero." Natawa naman ako sa kaibigan kong si Leigh habang inaayos ko yung sintas ng sapatos ko. "Why Leigh? Do you fall in love at first sight? Hindi naman din di ba? Saka sabi mo, fall in love with the character. That's why I think I'm falling for this Zero." "You don't even know him yet, Van." "Exactly. Kaya nga ako naeexcite e. It seems that we don't know each other yet. But we can already feel the connection as if we've known each other for a long time." Natahimik naman ito doon. Pagkatapos ay sinimulan na din magpalit ng jersey. "Just slow down. You might find yourself breaking. Mamaya gamitin ka lang nyan." Umismid naman ako. "Gaya ng mga exes mo? Y'know what's wrong with you, Leigh? Pinangungunahan mo lahat. That's why no one can keep up with your standards." "Hey, I'm just saying if what if he's a psycho? A stalker? A hooker?" Tumawa naman ako dito. She's really paranoid. "Just step out of your safe zone, Leigh. You're already missing the most exciting part of life." "Slowing down isn't always bad, Vanilla." "Yeah, but look at you. Seriously? Continous failed relationships?" "Ikaw din naman a. Why aren't you finding the right one yet?" "I already found him. That's zero. I can feel the connection. He guesses everything about me perfectly. Like all of my favorites and quirks that only you and the girls can tell." I gave her an elated smile. "So, back off. And just be happy for me. Okay?" "What if that's a stalker or a paparazzi that already run a background check with you?" "Ang negative mo, Leigh. Seriously, just fall in love and get a life." Ngumiti ito ng nakakaloko. "Okay, so what will you do if that Zero is a girl?" Natigilan naman ako. "You're not Zero, are you?" "Of course not." Nakahinga naman ako. "As long as it's not you, I'm okay." "Why?" "Because I don't want to end up with a puppet like you. Yikes! A barbie doll of everyone."Complete
POLY: UNDER HER SPELL | IZIAH FELICIANO (COMPLETED)
"OH MY GOSH SINO KA?! Bakit mo ko ginagaya! Hoy!" Gulong gulo ang isip ko habang nakatingin sa lalakeng nasa harapan ko. Bawat buka ng bibig ko ay nagagaya niya. Maging ang ginagawa kong kilos. Dang! Who the fuck is he? "Susporsanto, anong ginagawa mo sa kwarto ng alaga ko?!" Si manang Perl ang yaya ko. May dala itong walis at bigla nalamang ipinalo sakin. "Aray ko manang ako to si Iziah--aray-teka lang huhu. Aray ko po! Aray ko huhuhu." "Umalis ka rito! Lumayas ka magnanakaw!" Mabilis akong tumakbo palabas ng bahay, kamuntik pa'kong habulin ni scotchy, ang aso ko. "Ang gawapo sana kaso mukhang gwapo rin ang hanap." Rinig kong bulungan ng mga babaeng nakakasalubong ko sa paglalakad. "Sabunutan ko kayo diyan mga bruha!" Nagsitakbuhan sila palayo habang ako ay naiinis na at naguguluhan sa mga nangyayari. Napasalampak ako sa gilid ng kalsada. Napasabunot nalamang din ako sa buhok ko ng mapagtantong ako pala ang lalakeng nakita ko kanina sa salamin. Akala ko prank lang pero hindi, dahil ang lalakeng gumagaya ng bawat galaw at pananalita ko ay ako rin mismo. Paano ito nangyari? Bakit ito nangyari? Ano bang ginawa ko? bakit ako naging isang lalake? "WAAAAAAAH! AYOKO NITO!" _____________________________ My first ever POLYAMORY story. Not a professional writer din po kaya pagtyagaan niyo sana ang mga isinulat ko. Thanks in Advance. ORIGINAL STORY PLEASE DON'T COPY! Adult-Fiction/Romance. Fantasy, Pinch of Horror Above 18+Complete
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Complete
Loving A Her (Intersex) Completed
I never imagined myself liking someone the same as me, let alone falling in love with them. // "Sinabi ko na sa'yo, hindi kita mahal." "No. You love me! I know it!" "Pa'no mo naman nasabi yan?" "Because you're protecting me!" "Trabaho ko 'yun." "Then I'll fire you!" "Nanay mo ang boss ko. Hind- " "Mom!" Suddenly, we heard footsteps coming towards the garden where we're currently in. "Yes honey?" She emerged from the sliding door. "Mom, fire her." She looked at me first before glancing at the person who's forehead are now creased. Then mom reverted her eyes back at me again and nonchalantly blurted out the answer. "Ok. August, you're fired." Then she left. I reverted my eyes back at the person I'm inlove with who has the most funny yet adorable creased forehead with a triumph smile. "Now, you're mine." Started: 3/17/21 Ended: 8/2/21Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriter
More detailsContent Guidelines