Küçük BERTİLDA

Bugünlere gelmemizi onca kötü ve iyi şey yaşamamızı kime borçluyuz? Ebeveynlerimize mi? Arkadaşlarımıza mı? Bir nebze belki ama bizimde aklımız var öyle değil mi? Onlar bize sadece yol gösterebilir ama yolu tek başımıza tamamlarız. Tamamlamak zorunda kalırız. Yanımızda kimse olmaz bazen. Susup öylece dalarız. Uzaklara... çok uzaklara. Peki bu sessizliğimizi içimize attıklarımızı düşünüpte dile getiremediklerimizi kim anlayacak? Orası biraz meçhul. Eğer çevrenizde böyle bir insan varsa kıymetini bilin derim doğrusu. Uzun lafın kısası bendeniz hayal etmiş, halada hayallerini gerçekleşme yolunda yürüten ama bir çok engelle karşılaşan Kızın hikayesini anlatmak için buradayım.
HAYALLERİNE INANMAYA DEVAM ET ELBET BİR GÜN GERÇEKLEŞECEKTİR.
HER NE OLURSA OLSUN..
Bertilda okuluna düzenli giden hayata sevgi dolu bakan bir kız çocuğu. Taki o zamana kadar... lisenin son yıllarında tanıştığı,çok sevdiği ve değer verdiği bir insan ilk başlarda ona mükemmel bir erkek gibi geliyordu.