.

Kardeşimi parka getirmiştim. O bisikletini sürerken bende kitabımı okuyordum. Kitapta "Ah o dalgalanan saçları " yazıyordu. O sırada kardeşime bakmak için başımı kaldırdığımda tam karşımdaydın. Tam da kitaptaki gibi saçların dalgalanıyordu. Bir an göz göze geldik. Utandın, gözlerini kaçırdın. Kardeşimin bana seslendiğini duydum. Bisikletten düşmüştü. O telaşla kardeşimin yanına koşarken seninle çarpıştık. Yere düştüm. Heyecandan dilim tutuldu. Hiçbirşey söyleyemedim. O sırada kardeşim bana adımla seslendi. Elini uzattın ve beni düştüğüm yerden kaldırdın. Teşekkür ettim. Kardeşimin yanına koştum. Arkamdan "Rica ederim Eda" dedin. Bir hafta sonra metrodaydım. Duman dinliyordum. Birden birinin bana seslendiğini duydum. Kulaklığı çıkardım. Bana sesleniyordun "Merhaba Eda" dedin. Konuşmaya başladık. Zaman çok hızlı geçmişti. Durağa geldiğimizi bile farketmemiştik. Bana telefon numaranı verdin. Eve gittiğimde çok yogundum, uykuya dalmıştım. Telefon sesiyle uyandım.Arayan sendin. Çok kötü olduğunu söyledin. "Parkta buluşabilir miyiz?"dedin. Ses tonundan gözyaşı damlalarının sesini hissediyordum. Koşarak parka geldim. Gecenin karanlığında tek farkettiğim şey gözyaşlarındı. Öylesine saf,öylesine temiz. Dondurma aldık. Daha sonra olanları anlattın, kız arkadaşından ayrılmıştın. Seni teselli ediyordum. Gözyaşların azalmıştı, kısa süre sonra kesildi. Tüm sırlarımızı anlattık birbirimize. Yüzüme baktın ve gülümsedin. "Teşekkür ederim Eda, iyiki varsın." dedin. Hava soğuktu, evden çıkarken hırka almayı unutmuştum. Üşüyordum. "Titriyorsun Eda." dedin. Bana hırkanı verdin. Utandım, teşekkür ettim. Birkaç gün sonra sana mesaj attım, defalarca aradım ama cevap vermedin. Nereye gittiğini, ne yaptığını bilmiyorum. Şuan bunları yazarken hırkan üstümde. Ve hala üşüyorum..

By:@tumblrbravo ♥