DENİZ

Dalgaları seyrettim. Beni gaza getiriyorlardı. Sanki hepsi birden 'atla, atla!' diye bağırıyordu. Artık bu hayattan kurtulmak istiyordum. Başka çarem yoktu, çünkü tükenmiştim.

Ama hayır! Ben intihar edemezdim. Gamze'ye kavuşmak istiyordum ama ben Gamze gibi olamazdım. Güçlü kalmalıydım. Okulda o kadar çalışmam, ilk defa ayaklarımın üzerinde durmam boşamıydı? Ayaklarım denize doğru kaymaya başladı. Kararsızdım. Çok büyük bir boşluk içerisindeydim. Çok büyük!

Elimdeki kağıdı Deniz'e bıraktım.

Ey benim iyimser hallerim,
Çabuk aldanışlarım,
Hep inanışlarım,
Alttan alışlarım,
Hatayı hep kendimde buluşlarım,
Değmeyecekleri kafama takışlarım,
Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım,
Herkezi insan yerine koyuşlarım,
Hepinize elveda.
Artık ben kimsenin,
HİÇ KİMSESİ OLMAYACAĞIM!