Story cover for İyi Geceler,Gray by itszella
İyi Geceler,Gray
  • WpView
    LECTURES 2,132
  • WpVote
    Votes 490
  • WpPart
    Chapitres 18
  • WpView
    LECTURES 2,132
  • WpVote
    Votes 490
  • WpPart
    Chapitres 18
En cours d'écriture, Publié initialement mai 15, 2016
Hillsborough,California'da yaşıtı olan çoğu gencin hayalini kurduğu hayatı yaşayan Grace,babasının kimsenin bilmediği  bağımlılıkları  yüzünden bir gecede tüm hayatının değişeceğini nereden bilebilirdi?
15 Mayıs gecesi en yakın arkadaşının doğum günü partisinden döndüğünde bütün ailesini evinin bahçesinde ölü olarak bulan Grace,cenaze günü kendisine gelen bir mesajla katilin hala onun peşinde olduğunu anladığında kaçmak için,annesinin çocukluk arkadaşının yanına,Ohio'ya taşınır.Günler geçtikçe ailesinin geçmişini daha da çok merak etmeye başlayan ve öğrendiği gerçeklerle her geçen gün ailesinden biraz daha nefret eden  Grace'i bütün bu bilinmezlikten ve karanlıktan kurtaracak kişi,aslında tahmin ettiğinden çok daha yakın olmasına rağmen,ona karşı olan nefreti sayesinde onu tam aksine daha da karanlığa sürükleyecek gibi görünüyor.

"Hala rahat uyuyabiliyorken iyi geceler,Gray."


15.05.2016 21:59*zella*
Tous Droits Réservés
Inscrivez-vous pour ajouter İyi Geceler,Gray à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour
ou
#37grace
Directives de Contenu
Vous aimerez aussi
YARALASAR(Kitap Oldu), écrit par Maral_Atmc6
56 chapitres En cours d'écriture
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 , écrit par ozanakbabaxz
75 chapitres En cours d'écriture
​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.
Vous aimerez aussi
Slide 1 of 10
5. seviye cover
Zorbanın Bedeninde cover
KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ cover
Katilin Çizgisi | bxbxb cover
Sessiz Saplantı cover
Yalanlarin Ötesinde cover
Cansız Manken (+18) cover
ÂFİTAP cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  cover

5. seviye

40 chapitres En cours d'écriture

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum..! Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. " Sana neden inanayım? " " Bana inanmana ihtiyacım yok! Onu bana kendi ellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️