De vier windrichtingen (On Hold)

Onzeker deed ik de deur op een kiertje open. ''Hallo?'' zei ik. ''Is John daar?'' Vroeg hij terwijl hij trachtte een glimp van mij op te vangen. ''Nee, sorry hij is nu niet thuis. Kom later maar terug.'' Zei ik en ik wou de deur dicht doen, maar hij was me te snel af en zette zijn voet er tussen. Geschrokken deed ik een stap naar achter en hij duwde de deur volledig open. Een moment was het stil en keken we elkaar aan. Hij was eigenlijk best héél knap, lang en redelijk gespierd en had mooie goudbruine ogen en roodbruin haar. ''Rosie?'' zei hij en zijn ogen vulden zich met tranen. Hij stapte naar voren en sloot zijn armen om mij heen. Verstijft van schrik liet ik hem begaan. Hij liet me los en streek met zijn hand over mijn wang. Ik zag dat hij mij wou kussen en reageerde net op tijd. ''Ehm, sorry, maar ken ik jou?''

De 18 jarige Rose besluit, na haar eindexamen op het nippertje overleefd te hebben, samen met haar beste vriendin Kira een reis naar schotland te maken. Wanneer een wild vreemde jongen haar en Kira in Schotland benaderd en verteld over een tijd waar ze zich niets van kan herinneren, komt haar hele leven op zijn kop te staan. Wie is ze echt? En belangrijker nog, wie kan ze vertrouwen?

(Work in progress)