KREMEN

Siz hiç kitap yazan bir katil gördünüz mü ?
Evet , belki kulağa hoş gelmeye bilir ama ben bu kitabı kanlı ellerimle yazıyorum . Eğer tiksinirseniz bu kitabı okumayı hemen bırakabilirsiniz , çünkü ; yazacaklarım sizin için hiçte iyi olmayabilir .
Eğer çok dikkatlice dinlerseniz öldürdüğüm insanların haykırışlarını duyabilirsiniz . Sudan çıkmış bir balık gibi nefes almak için çırpınışlarını ya da yalvaran gözlerle gözlerimin içine bakışlarını gözlerinizin önünde canlandırmak istemezsiniz herhalde .
Ama ... suskunluğuyla bilinen bir karıncayı bile incitmeyen , gördükleri şeyler karşısında her zaman gözlerini yuman bir adamın , neden bunca şeyi yaptığını merak ediyorsanız sadece okumaya devam edin !

Sustuğum gece bitti her şey . Artık dayanacak gücüm kalmadığında içimde birikmiş öfke her şeyi savurup attı ! Bir taraftan acılar içinde kıvarnırken diğer taraftan öfke kusan kalbimle inatlaşıyordum .
Her ne yaparsam yapayım durduramadım ... içimdeki büyük öfkeye hakim olamadım ... gözlerimi kan bürümüştü . Artık bir kişi hayatımda yoktu . İşte korkuların başlangıcı da bu oldu .
Ürkütücü sessizlik bunalttı beni , düşünmeden yaptığım bir hataydı belkide ama ne olursa olsun onu öldürmeye yemin etmiştim .
Baş ucunda saatlerce bekledim , öldüğünden kesinlikle emin olmam gerekiyordu ve bu sürede de çokça düşündüm .
Çok kısa süre içinde gerçekleşen tüm bu olaylar . Hayatımdaki roller tamamen değişmişti . Katil rolünü üstlenmeyi istemesemde mecburen kabul etmiştim . Belki de kaderime böyle yazılmıştı ! Tek bildiğim şey biraz daha düşünürsem kafayı yiyecektim .
Pişmanlık tüm bedenimi sarıp tir tir titrememi sağlarken her şey için çok geç olduğunun farkına vardım ... O ... artık ölmüştü !