DUYGULAR CEHENNEMİ

Ruhumun ve bedenimin yalnız öleceğine karar verdiğim dönemlerde, o çıktı karşıma. Bütün acı, üzüntü ve hayal kırıklıklarıyla beni kendine dahil etmek istedi. Etti de. Ama sorun kapalı bir kutuydu. Ve o kutu bendim. Hiç kimsenin beni çözmeyeceğine eminken, nasıl ruhumun derinliklerine kadar inip beni çözmeye cürret ediyordu? Onun ruhuna yardım ederken, o da benimkiyle uğraşıyordu. Ve ben bunu istemiyordum.

Aşkı sadece birisine bağlanmak ve sonra bağın kopması sonucunda yaşanan ufak çaplı acı olarak tanımlarken, şimdi bu tanımı, kendi kurallarına göre değiştiriyordu.

Beni ve bütün hayatımı değiştiriyordu.