Vazgeçemedim

Vazgeçemedim

Reads 37
Votes 2
Parts 1

Ongoing

Last published Wed, May 18, 2016

Haziranın 19'ydu ogün battalın yani yan komsumuzun oğlunun sünnetiydi.Yan komşumuz dedigime bakmayın okadar yakındık ki aramizdan su sızmazdi,işte tam 4p kişi yaşıyolar. Ceren, battal deniz abla cumali amca okadar seviyoolar ki beni bi kizi gibi aslında cerenle battal 2kardeş degiller.Bir abileri daha var fakat uvey yani deniz ablanin eski esinden ama cumali amca kendi oglu gibi sever onu neyse iste sunnet gunu oldu aslinda ben uguru sevmiyodum eskiden ama o sunnet gunu hersey değisti.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines