MELANKOLİ

"Bu zamana kadar kimse yanımda olmadı 'izin ver açtığım yaraları iyileştireyim ' demedi kimse anladın mı? Benim canım yandığında koşacak kimsem olmadı.Ben hep yanlızdım hiç kız kardeşim dediğim bir kız olmadı biliyo musun? Şimdi beni böyle mutlu ediyosun beni annem babam sevmedi sen neden sevesin ki ?Ben sevilecek biride değilim.Sende beni bırakıp gideceksin. Bu yüzden kendini alıştırmadan git."

Gülümsedi ve yüzümü okşayarak yanağımı öptü.

"Bundan sonra iyileştirecek yaran olmayacak , çünkü tamamen kapanacak canın yandığında koşacak kimsen olmadı mı? ben hep burda olucam koşmana gerek kalmıcak annen baban mı sevmemiş seni? annende olurum babanda bırakıp gidiceğimi mi düşünüyorsun? bana öyle bir alış ki öyle bir biz olalım ki seni bıraksamda benle gel"dediğinde dolan gözlerime yaşların kaçmasına izin vermeden kapattım ve gülümsedim

"O zaman bizden çok güzel biz olacak"