YOL Arkadaşım

''Mutlu bir çocukluğun pek kayda değer bir yanı yoktur zaten.Dünyanın her tarafında insanlar acılarıyla övünür yada sızlanırlar'' demiş yazar ne kadar da haklıdır ama hiçbirinin çektikleri yetim kalan çocuğun daha kötüsü hem yetim hem öksüz kalmış 10 yaşındaki bir çocuğun çocukluğu kadar da olamaz...
Bir sabah takvimler eylülü gösteriyor, günlerden pazar hava güneşli...
''A rh- kan gerekiyor !
2 yaralı daha var !
Acele edin ! Kan kaybediyor ! Acele edin ! ''
Bu seslerle irkildim ve koştum , bir aile trafik kazası geçirmiş üst geçitteki araba şarampole yuvarlanmıştı. İkisi orta yaşlardalardı uzaktan anlayabildiğim kadar durumları kötüydü,ardından bir sedye daha çıktı bu sefer ki bir çocuktu tahmin edebildiğim kadarı ile 10-12 yaşlarında bir kız belki bu ay başlayacak okula yüzündeki kandan çıkaramıyorum ...
'' Dr.Bedir Bey acilen ameliyathane 1'e geliniz! ''
Aklımdaki seslerden kurtulup koşarak ameliyathaneye geliyorum o gördüğüm küçük kız beynine büyük bir hasar almış , beyin cerrahı arkadaşıma durumu soruyorum ve benden yardım istiyor ...

Ameliyathaneden çıktığımda küçük kızın durumu stabil durumda idi.Büyük bir kaza atlatmış ama hayata tutunmayı başarmıştı fakat uyandığında yanında hiçbir zaman annesi ve babası olmayacaktı.Bu düşüncelerle tutulduğu odada nöbet bekliyorum başında...