YOL AYRIMI

Gözlerimi kapatıyorum.

Hayalimde pencerenin yanındaki o pembe tekli koltukta oturuyorsun. Çiçekleri ne kadar sevmediğini de söylesen, pencerenin yanında duran o saksıda ki çiçeğe içinden bir şeyler anlatıyorsun. Sağ elini yumruk yapmış, çenenin altına desteklemişsin. Düşünüyorsun. Okuduğun son romanı, pencerenin ardında gördüğün o hayatı, belki de beni. Düşünüyorsun... en son izlediğimiz kısa metrajlı o filmi.

Gözlerimi açıyorum.

Pembe tekli koltuk boş. Pencerenin kenarında ki o çiçek artık yok. Duvarda, fotoğraf çerçevelerinin yanında ki asılı yumruk izlerini görüyorum. Alnını dayayıp yumrukladığın şampanya rengi o duvar. Yalnızlığın kokusu.

Gözlerimi açıyorum.

Yoksun. Hikaye bitmiş.