KABUS

DÜĞÜM "Bazı düğümler çözülmek için değil, boğulmak için atılır." Mervan Hanzade için intikam, yıllardır damarlarında akan tek zehirdi. Ailesinden çalınanların bedelini ödetmeye yeminliyken, hedefi belliydi: Düşmanının en kıymetlisi, hayatın içine çiçekli elbiseleriyle doğmuş olan Malin. Malin, o devasa konağın kapısından içeri adım attığında, bunun bir misafirlik değil, bir müebbet olduğunu bilmiyordu. Mervan'ın buz gibi bakışlarında kendi sonunu gördüğünde artık çok geçti. O, geçmişin günahlarını boynunda bir madalyon gibi taşıyan masum bir kurbandı. "Ölünceye kadar buradasın," demişti adam, genç kızın şakağına nefretini fısıldayarak. "Benimle, benim nefretimle." Ancak Mervan'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Attığı intikam düğümü sadece Malin'i değil, kendi kalbini de sıkıştırmaya başlayacaktı. Nefretin şefkatle, intikamın tutkuyla karıştığı bu karanlık mahzende, tek bir soru yankılanıyordu: Katil, kurbanına aşık olduğunda mı ölür, yoksa kurban katilini affettiğinde mi?

••Kitap oldu. Yakında final olacak ve seri altı kitaptan oluşacaktır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Dediler, madem kabul ettin son şansı, gir oyuna da kazan ölümle olan yarışı. -------- Bu hikâye yirmi altı yaşındaki otopsi yardımcısının, dört kişiyle beraber yeniden yaşamak için yarıştığı oyunun hikayesidir. Azrail'in tırpanını boynunda hissetmek isteyen her okur, bu romana davetlidir. İyi ölümler.

Gayrımeşru bir ilişkiden doğan bir çocuk ve bir anda altüst olan hayatı. Kayra babası bildiği adamla sakin bir yaşam sürüyordu. Ama bir gün aniden çalan kapıyla tüm hayatı altüst oldu. Bir anda kendini Mardin'de bir aşiretin ortasında bulan henüz 13 yaşında bir çocuk. Kayra "Allah'ın bir lütfu" olarak sevilirken bir anda "bir günahın bedeli" olarak anılacaktı.

Gerçek Ailem Serisi II. Kitap "Sessiz olmalıydım ama kafamın içinde dönen çığlıklardan dolayı bir şey duyamıyordum, Etrafı iyi gözlemlemem gerekiyordu ama zihnimin ardındaki düşlerden dolayı bir şeyleri netleştiremiyordum, Ayağa kalkıp yürümem gerekiyordu ama nereden başlamam gerektiğini bilmiyordum, Çıkışı bulup buradan kaçmam gerekiyordu ama güneş ışıklarıyla karşılaştığım zaman ne tepki vermem gerekiyordu hiçbir fikrim yoktu." ~Liva Yaren AKÇA

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Gerçek Ailem Serisi I. Kitap "Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.

"saçlarıma dokunma!" ondan uzaklaştım. "bana ne yaparsan yap ama onlara dokunma!" "Onları keseceğim!" "h-hayır onlar annemden bana kalan son şey onlara dokunma n-ne olur.." ağladı. "istersen döv canımı yak ama onları elleme.." belime gelen saçlarımı tutup çekti. "onları kesip sana yedireceğim." dedi ve güldü.. "senin ölümün benim elimden olacak unuttun mu?"

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı normal akışında giderken, hayatına giren adamla nekadar karışabilirdi ki? Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak, anlaşmalı evlilik yapacak, bir kadın arar. Hayatı zor, karanlık ve düşmanları olan bir adam. Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir. Yaş farkı vardır.. +18 içerik, şiddet içeren sahneler olacaktır. Hikaye şahsıma aittir.Herhangi bir mecrada çalınıp paylaşıldığı takdirde, yasal işlem başlatılacaktır.

Geçmişin karanlık kuyularına atılan her sır, bir gün nefes almaya başlar. + 18 - şiddet ve olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar mevcuttur.