Moonlight

[wordt misschien langzaam en uiteraard onregelmatig geupdate.. upgedate.. dinges]

Ik haal mijn schouders op. "Ach, er is niet zo veel te vertellen." mompel ik vaag. Alec fronst. "Het probleem is.. Jij ruikt vreemd. Jij zou naar een eenzame moeten ruiken, maar je ruikt fris. Het doet me denken aan de maan." zegt hij. Ik hap zachtjes naar adem. "En, je lijkt licht te geven in het donker. Hoe komt dat?" Deze keer hap ik twee keer naar adem. Ik herstel mezelf weer en frons. "Je bent gestoord." zeg ik beschuldigend.

Het is een leugentje voor mijn bestwil, en ik verwacht dat Alec zich gewoon zou omdraaien en weglopen. Ik ben niet interessant of gevaarlijk. Maar in plaats daarvan gebeurt er iets vreemds. Alec's blauwe ogen kleuren een tint donkerder en hij gromt. "Van mij." gromt hij. Dit heb ik al te vaak gezien, maar niet met ikzelf. Dan realiseer ik het me.

Mijn moeder, mijn bloedeigen moeder heeft me als straf mates gemaakt met een aardling.

Idrai, de kroonprinses van de Maan, dochter van de Maangodin, maakt voor de verandering graag een uitstapje naar de aarde. Dit is streng verboden en wordt sterk afgekeurd door haar moeder, de Maangodin. Idrai is altijd degene die de mates koppelt, elke keer weer hetzelfde liedje. Daarom raakt ze dus verveeld. Ze ontmoet een vreemde alpha op de aarde, en haar verhaal neemt een onverwachte wending.

Haar moeder heeft haar gestraft door haar te koppelen met een aardling, Alec.

Terwijl ze dit probeert op te lossen, krijgt ze een relatie met Alec en wordt ze de Luna van zijn roedel. Zal hij achter haar identiteit komen? Zal hij ontdekken wie ze echt is?

En is haar moeder echt het grootste gevaar?