Forgive&Forget (One Shot)
- Leituras 21
- Votos 0
- Capítulos 5
Matuto tayong Magpatawad at Kalimutan ang mga bagay na nakaraan na. Kahit gano pa kalala yan kung pinagsisihan naman ay ating patawarin. We should be Forgive&Forget.
Hope you Read it . A Short Story. If you Like it Pls Do VOTE. Thanks.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Concluída
Power of love
Mapapatawad mo ba ang taong nangako sayo na tatanggapin ka at sasamahan ka kahit anong mangyari, ngunit bigla nalang siyang naglahong parang bula nung mga oras na kailangan mo siya. Will the two of them can be together and prove that love has the power to forgive and forget the tragic past? HEHEHEHE sorry about the description hindi catchy hahaha. Date started: 7/16/20 Date finished: 8/10/20 Date published: 11/10/20 #3Concluída
The Promise (Complete)
"For richer, for poorer, in sickness and health, till death do us part. Please wear this ring and promise me that you will not remove this because this is sign of my undieying love." Yan ang pangako mo sa akin ng kinasal tayo, pangako na araw-araw kong pinanghahawakan. Pero bakit kaylangan mo magbago ng malaman nating wala akong kakayahang magdalang tao. Alam kong sabik kang magkaroon ng sariling pamilya dahil lumaki kag nag-isa at tulad mo, gusto ko rin tayo magkaroon ng pamilya. Pero dahil sa akin di mo makakamit ang minimithi mong pamilya at dahil dun nag bago ka. At sa araw-araw na pagbabago mo ang pangako mo lang sa akin ang pinanghahawakan ko. Pero hanggang saan ko ito kayang panghawakan. A/N: This story is work of fiction. Any scene, characters or anything that have same to the other stories are purely coincidence. Please inform me politely. Disclaimer: I do not own the pictures I use. All images or videos are purely for imagination purposes. Credits to the following for the images that I used to my book cover from freepic Freepic diller, Senivpetro, Topntp26 Hope you can support me and my stories. Thank you.Concluída
Sa Hindi Pag-alala (COMPLETE)
It is all about loving and forgiving ourselves, forgetting the past and dealing with the present.Concluída
Too Late
May mga bagay tayong ginagawa na sa bandang huli ay pagsisisihan lang natin. Umaasa na pwede pang itama ang lahat pero madalas, hindi na. I waited for her to come back. She came back but not for me. It's just too late.Concluída
MEMORYA (LPC)
Bawat pangyayari sa ating buhay ay nananatili sa ating isip.May magaganda at masasayang memorya,pero mayroon ding malungkot at masasakit na alaala.Sa tingin nyu ano ang mas mahirap kalimutan?Di ba minsan mas mahirap kalimutan yung mga pangit na memorya,kasi tuwing naalala natin ang mga ito paulit ulit tayong nasasaktan?At kadalasan panahon lamang ang nakakapawi sa sakit na naramdaman natin na dulot ng masasakit na memorya.Concluída
WARNING:Dont Fall Inlove with A Gangster
Please be patient for the updates.. Mag uupdate po ako every other day para naman po may time for revision and resting. Dont forget to follow me. @maryang_panda thanks!Concluída
𝐭𝐚𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐩𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨 💯
"bakit kung kailang gusto na kitang kalimutan, ay saka mo pa ako babalikan?" -Lianna Ysabelle Watson. © 2018 by whyjam.Concluída
Lifeless Sea
Miseries # 1 LIFELESS SEA: DEEP WOUNDS OF WAVE (GXG STORY) "We can escape and hide from the things that can hurt us, but we are unable to see the process of learning and growing at the same time. Facing reality can make you stronger, and you'll realize a lot of things by feeling the exact same thing, our pain." A girl in front of me said. That was deep, and my mind was pre-occupied with a lot of thoughts right now. Maybe I'm numb or I just felt a lot of emotions lately. Hindi ako madali magbreakdown lalo na't sa harap ng ibang tao. Nasanay na ako na tanging sarili ko lang ang masasandalan. She hugged me, I wanted to react violently but her hugs felt so warm around my body. I feel safe and light. This was an unexpected moment in my life. To meet her. Start: May 2024 End: January 2025Concluída
Your love
"I wish that i could wake up with amnesia" Nasaktan ka na ba ng paulit ulit? , Umiyak ka na ba ng sobra dahil lang sa taong mahal mo? ,Tandaan mo di ka naman mali. Iiyak mo lang yan hanggang sa maubos ang luha na pumapatak sa iyong mga mata. Siguraduhin mo na hindi ka na iiyak dahil sa dahilang iyon , Nasaktan ka? Oo,natural yan. Lahat ng tao nasasaktan. Yung tumama lang sa paanan ng cabinet ung darili mo sa paa masakit na diba? Sa pag nagmahal pa kaya? Kaya wag mo sisihin ang sarili mo kung bakit ka nasasaktan sadyang nagmahal ka lang talaga at pagnagmahal handa ring masaktan. Naisip mo na rin siguro na sa sobrang sakit na nadarama mo ay sana isang araw, Gigising ka nalang ng limot mo na lahat ng sakit. Ganyan din si Joy Kim. She was a certified Hopeless Romantic. Expectations kills her happiness. Pero ganito ang buhay eh. "Sana makalimot nalang ako sa nakaraan." Ngunit sa hindi inaasahan hindi lang masasakit na alala ang nalimutan nya bagkus kasama ang masasayang pangyayari sa buhay nya. Maalala pa pa kaya nya ang taong kinalimutan na ng kanyang isip ngunit hanggang sa dulo ay isinisigaw parin ito ng kanyang puso. I hope you'll enjoy this Story!Concluída
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo