Niyetin Vardı
- Reads 17
- Votes 5
- Parts 1
Complete Tue, May 24, 2016
Ne hale geldin hey, garip Irkım,
Senin bir zamanlar hududun vardı.
Koynuna sığınır rahat uyurdum,
Bir bekçin,bir oban,bir ordun vardı.
Şerefli erlerin, asil kızların,
Beye de yükselen gür avazların,
Her bir gavur'a,bin Fatih'lerin,
Acuna ibretlik TARİHİN vardı.
Son nefer,son şehit düşerken yere,
Kalan son parçan da geçerken ele,
Son er, son kurşunu sıkarken bile,
Kadından çocuktan umudun vardı.
Avradın namusu yerde değildi,
Örtü kahpeliğe perde değildi,
Erkeğin erkekti,Ödlek değildi,
Yiğitleri kükreyen bir budun vardı.
Suriyeli Arap kapına koşar,
Vatanınını satar,o kahpe beşer,
Sen harp ederken,Karına Çöker,
sırtımdan yemediğim bir hancer vardı.
Devletin başındaki şu köpek gibi,
Köpekler azmışken, tek kurt yok gibi, O Mustafa Kemal Atatürk gibi,
"ölmedim" diyecek başbuğun vardı.
Ellerim kırılsa yazmazdım ama,
Başımdan indirip ezmezdim ama,
ACUN yine üstünü çizmezdi ama,
Beni yok saymaya niyetin vardı! ! !
Senin bu vatana garezin vardı.
All Rights Reserved
#7
teşekkürler
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
İki Yangın Arasında
Bir ritüele kurban edilmişti hayatım, Osmanlı'nın kaderini değiştirmek uğruna 1450'li yıllara itilmiş ve bilmediğim bir çağda yaşamaya mahkûm edilmiştim. İşler, hiçbir zaman umduğum gibi yürümedi demeyeceğim, tek umduğum şey ölümdü, fakat Mehmet'in aşkı beni yaşattı; Hem de tüm insanlığın üzerinde bir konuma yükseltecek bir aşkla. -- Bunun ne olduğunu bilmiyorum, fakat sen düşündüğün gibi bir kuş ya da uğruna hazinemi vereceğim bir resim değilsin, tüm bunlardan çok daha fazlasısın. Çok daha fazlası."
Bozkırın Çiçeği
10. yüzyıl Orta Asya'sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi'ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan'ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz'un, Kara Budun ve Ak Budun'un hikayesi. Tiktok'taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon'un romanlaştırılmış halidir.
Zaman Bizi İzler
Zaman Bizi İzler Geçmiş sandığımızdan daha yakındır. İstanbul... Dijital ekranların ışığıyla 24 saat uyuyan bir şehir. Her köşesinde tarih fısıldar, ama kimse durup dinlemez. Nâre, bu gürültü içinde yaşamaya alışmış bir genç kızdır: teknolojiyle büyümüş, geçmişi kitaplardan tanıyan fakat ona dokunmamış biri. Bir gün, beklenmedik bir dönüşüm onu zamanın ötesine fırlatır. Koskoca İstanbul'un yerine, toprak yollar, ahşap hanlar ve yabancı dillerle çevrili bir dünyada uyanır. Teknoloji yoktur; dokunabildiği tek şey gökyüzü, rüzgâr ve ayaklarının altındaki toprak... Ve burada, sıradan gibi görünen bir gençle karşılaşır. Bu gencin basit biri olduğuna inanır. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Geçmiş, göründüğünden daha yakındır. Ve bazı insanlar, göründüklerinden çok daha fazlasıdır.
Tahtın Gölgesinde || Mehmet × Radu
Biri, omuzlarında bir imparatorluğun yükünü taşıyan genç bir sultan... Diğeri, aynı sarayın gölgelerinde büyümüş rehin bir Eflak prensi. Yıllar önce aynı avluda tahta kılıçlarla savaşan iki çocuk, artık birbirlerinin kaderini değiştirebilecek kadar tehlikeli iki adama dönüşmüştü. Sadakat ile ihanet arasındaki çizgi inceldikçe, geçmişin gölgesi ikisini de bırakmayacak; bastırılmış duygular ise giderek daha tehlikeli bir hâl alacaktı.
Kara Peçe
(Yetişkin İçerik) Bey kızı Mahinur, erkek kılığına girer Hazar Yüzbaşı'ndan eğitim alır. Talim yapmak, at binmek, erkekler gibi özgür yaşamak ister ama Hazar'a istemeden aşık olur. Hazar, Padişah'ın emriyle barış evliliği yapacaktır. Mahinur, erkek kılığında peşine takılır ve yolda aynı çadırda uyurlar. Herşeyden bihaber olan Hazar, onun Kara Bey'in kızı Mahinur olduğunu öğrenince, adını temizlemek için onunla evlenir. Aralarındaki öfkeli ateş onları tutkulu gecelere, kavga dolu sabahlara sürükler.
Karışmış ruhlar
Modern dünyanın güvenli kollarından kopup, adaletin sadece güçlünün kılıcıyla dağıtıldığı, merhametin ise zayıflıkla eşdeğer görüldüğü bir devrin tam ortasına düştü. Artık ne tanıdığı yüzler var ne de sığınabileceği yasalar. Bu yeni dünyada her gölge bir avcı, her lüks köşe bir tuzak ve her sessizlik, boğazına dolanmaya hazır bir urgan. "Medeniyetin ışığında parlayan bir ruh, karanlık çağların vahşetinde ne kadar süre sönmeden kalabilir?"
THALRON: ADANMIŞLAR
Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.
Kraliyet
Omega ve alfalığın kol gezdiği bir dünyada; Veliaht prensin, eş olarak bir omega seçeceğini kim bilebilirdi? Köylü sınıfından Omega bir erkeğim. Kız kardeşim için gelin seçmelerini izlemeye gittim. Ve bir gelin olarak çıkıyorum!? ~~~ Bl bir kurgudur (boys love). Rahatsız olanlar okumasın lütfen.
İki Cihan Arasında
"Biri Roma'nın hiç sönmeyen ateşi, diğeri Kayı'nın sarp kayalara çarpan fırtınası..." Söğüt'ün ayazı yerini baharın ilk müjdesine bıraktığında, kader iki ayrı dünyayı tek bir dere kenarında birleştirdi. Bir tarafta Kayı'nın izzetli kızı, kılıcı namusu, bakışı vatanı olan Fatma; diğer tarafta Roma'nın yenilmez komutanı, yüreği buz tutmuş heybetli Flavius. O gün atılan bir ok, sadece bir Moğol nökertini değil, iki düşman kalbi de tam ortasından vurmuştu. Bir bakışta başlayan o sessiz yemin, Bizans'ın soğuk zırhları ile Türkmen obasının kutsal ateş arasına ekilen yasak bir tohumdu. Ve sonra... Araya kan girdi. Araya surlar, dualar ve diller girdi. Yıllar birer birer takvimden dökülürken; biri Roma'nın en keskin kılıcı oldu, diğeri obasının elif gibi dik duran hatunu. Biri Bursa'yı canı pahasına savunmaya yemin etti, diğeri o kaleyi fethetmeyi düşleyen bir neslin evladıydı. Şimdi, aradan geçen koca bir ömürden sonra, kader onları tekrar karşı karşıya getiriyor. Ama bu kez çiçekli kırlar yok; barut kokusu, kılıç şakırtısı ve kuşatma altındaki bir şehrin feryadı var. Yüreğe düşen bir isim, bir imparatorluğun kaderini değiştirebilir mi? İmanın ve sadakatin sınandığı bu meydanda, aşk kendine sığınacak bir kale bulabilir mi? "Gözlerini benden kaçırma Fatma... Ben o oku attığım gün, seninle birlikte kendi kaderimi de vurdum."
Güneşin Ağıdı
Bu kitap, modern hayatın içinde sıkışıp kalmış bir ofis çalışanının, geçmişte bir Wei prensesi olarak gözlerini açmasını anlatıyor. Tabii kader buna izin verirse. Nevin, yirmi sekiz yıllık hayatı boyunca kendini hiçbir yere ait hissedememiştir. Beton duvarların arasında, floresan ışıkları altında çalışırken ruhunun aslında doğaya ait olduğunu bilir; fakat hayat şartları onu sevmediği bir ofiste yaşamaya mecbur bırakır. Günleri birbirinin aynı geçerken içinde büyüyen boşluk hissi giderek dayanılmaz hâle gelir. Kanlı dolunayın gökyüzünü kızıl renge boyadığı bir gece, eski bir kitapta karşılaştığı geçmiş yaşam ritüelini denemeye karar verir. Amacı yalnızca geçmişte kim olduğunu görmek değildir. Fakat ritüel gerçekleştiğinde Nevin yalnızca bir rüya görmez. Gözlerini, siyasi bir evlilik uğruna bozkıra gönderilmiş bir Wei prensesi olarak açar. Entrikalarla dolu yabancı bir obada, savaşçıların ve törelerin arasında hayatta kalmaya çalışırken tek bir amacı vardır: Hiçbir şey yapmamak! Ne evlenmek zorunda olduğu, sertliğiyle nam salmış kağanın dikkatini çekmek... Ne de karısının ve kıskanç cariyelerinin hedefi olmak istiyordu. Peki başarılı olabilecek miydi?
Bir ritüele kurban edilmişti hayatım, Osmanlı'nın kaderini değiştirmek uğruna 1450'li yıllara itilmiş ve bilmediğim bir çağda yaşamaya mahkûm edilmiştim. İşler, hiçbir zaman umduğum gibi yürümedi demeyeceğim, tek umduğum şey ölümdü, fakat Mehmet'in aşkı beni yaşattı; Hem de tüm insanlığın üzerinde bir konuma yükseltecek bir aşkla. -- Bunun ne olduğunu bilmiyorum, fakat sen düşündüğün gibi bir kuş ya da uğruna hazinemi vereceğim bir resim değilsin, tüm bunlardan çok daha fazlasısın. Çok daha fazlası."
More detailsContent Guidelines