ARINMA KAYASI (Tamamlandi)
- Reads 375,106
- Votes 26,395
- Parts 31
Complete Fri, Oct 14, 2022
Kader Serisi 2. Kitap
-A-
"Bir Hazin Kız Hikayesi"
Hayat kimileri için 1-0 yenik başlar...
Hazin gözlerini yetimhanede açmış bir kız.
Bulunduğu ortamı kabul etmiş, içine sindirdiği hayatı elinden geldiğince iyi yaşamaya çalışmış önüne çıkan engelleri adım adım geçmiş.
En büyük sınavı aşk..
Onda yenilgiyi yaşayınca bulunduğu şehri terk etmiş.
İşte hikaye de tam burada başlamış...
İyi okumalar olsun herkeze
Kader serisi 2. Kitap
-A-
(Bu hikaye 2011 den beri bilgisayarımın tozlu sayfaları arasında gün yüzüne çıkmayı bekliyordu. Kısmet bugüneymiş:))
All Rights Reserved
#93
kartal
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Ikinci Bahar....
Meral in hayatı idi, her şeyi.Sevmeyi,yaşamayı,mutluluğu öğrendiği hayatı. Öyle bir an geldi.Hayatı, yaşamayı, mutluluğu unuttu. Hayata yeniden başlayabilecek mi? Sevmeyi tekrar denemeye cesaret edebilecek mi? Peki ya mutluluk! Mutluluğu tekrar görecek mi hayatında... Zaman dedi gözlerini denize dikerek, zaman belki de en iyi ilaçtır acılara. ...Complete
UMUT IŞIĞIM
Mahallenin "Soğuk Nevalesi" olarak bilinen Umut , bir gün kendini hiç de istemediği bir iddianın içinde bulmuştur. İddanın konusu ; üç ay içinde mahallenin gözde bekarları arasında gösterilen , üstüne üstlük mahallenin en ağır ağabeyi olan Serkan'ı kendine körkütük aşık edip onunla evlenmektir. Lakin bu kumarda olaylar hiç de beklenildiği gibi gerçekleşmeyecek, hayatına ansızın giren Türker ile işler farklı bir cendereye yalpanacaktır. Bakalım mahallenin Soğuk Nevalesi , Umut Işığı olabilecek midir ?Complete
Kır Çiçeğim
Onun aşkı günahtı. Sevdiği kadının ateşten tenine dokunması ise yasaktı. Ya dokunarak yanacaktı, ya da yokluğuyla donacaktı. Adam için ikisi de tek bir yola çıkıyordu. Hiç düşünmeden karar verdi. Gururunun altında ezilerek can vermektense donarak ölmeyi seçti. Yabani ile Kir Çiçeği'nin imkansızlıklarla dolu hikayesini okumaya hazır mısınız?! Arzu Khayal Tüm Hakları Saklıdır!!! İlk yayınlanma tarihi: 28.02.2020 ~
Aşkın Şefkati
Azîz Ağa: "Varsın hiç çocuğumuz olmasın, Kırlangıç. Biz, anne-baba hasretiyle kavrulan çocuklara yuva oluruz." Ayşe: "Anneler hep can yakar, Azîz... Ya ben de annem gibi olursam? Ya onların canını yakarsam... Çok korkuyorum. Yüreğim... onun gibi bir anne olmaktan korkuyor. Eğer bir gün çocuğumun canını yakarsam... Babamın yapamadığını yapar mısın? Çocuğumu benden korur musun? Olur musun onun kalkanı?"
UMUT
Tutunacak bir daldı belki de benim için.. Minik parmakları ellerimin arasında kaybolurken, gözlerinin içindeki ışıltıydı belki de beni bu hayata bağlayan. Siyahın içinde boğulmuş hayatımıza gözlerini açan, hepimizin hayatına yön veren, minik bir vücut, ufacık bir kelimeydi Umut.Complete
Çay Karası ♣️
Adana'nın pamuk kalpli Cemal'inin kalbini Karadeniz dağlarının sisi sardı. Nişanlısı başka bir adamla kaçınca Cemal kimseyle konuşmaz oldu. Bir fırtına tuttu savurdu yüreğini kendini doğduğu topraklarda buldu. Karanlıkta kaybolan adam bir ışık ararken bir Güneş buldu . SEVDA SERİSİ IIIComplete
AZE/ BERDEL
"Kaderin hain oyununa yenildi hayatlarımız kabul et."genç adamın ses tonu gerçekleri haykıran sözlerin altında ezilir gibi çıkmıştı, dik duruşunun aksine. Duydukları ile acı bir gülüşü dudaklarında ağırladı genç kadın. Kabul etse ne değişecekti ki? "Oluru yok bazı şeylerin ağam. Kabul edip etmemem de bunlardan biri!" Bir çiçek duruyordu, tam genç adamın karşısında, bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta yüreğine gerçekleri haykırır gibi duruyor. Yıllara ev sahipliği yapan koca seyhanlı konağı bu çiçekle sevda rüzgarını estirmeye başladı o an. Her kapının eşiğinde ince bir hüzün olan bu konak umutla o çiçeği bağrına bastı. Bir sevda. Bir hüküm. Umutları vardı, hayatta, herşeye inat. Hissetikleri sancıyı yok saymak mümkün değildi.Yanan yüreklere merhem vurulmaz o yüreklerin sarılmaya ihtiyacı vardı. Çok şey vardı bu hikayede, yüreğe yara olup dile dökülmeyen. Kitap kapağı- hayallirüzgarlarComplete
FALEZ
"Önce bir şehre geleceksin. Hayatını bu görevin avuçlarında heba etmişsin. Omuz üzeri baktığın sırlar göğüs etini çürütecek kadar diri; ve ayağının altına döşenen mayınlar bir bucak araziye göre iri. Öfkeni her bir şeyinin üstüne çekecek, kesikleri pamuklarla dikeceksin. Bir adamın çıkmazına varacak yolun. Sonun. Nefesi zehir, gülüşü şifa değil miydi? Kötü adamların çukurları olur, çıkarlarını gömdükleri. Senin midenin bulandığına, onun yüzü buruşmayacak. Bir yılanın koynuna yatacaksın. Gözlerini usulca yumacaksın zifirden karanlığına; hiçbir aydınlık o rengin olmayışını ifade etmeye yetmeyecek sana. Un ufak kelimeler kifayetsiz ve ifaden kayıtsız önünde canlanan oyuna. Kimine göre kaba saba, kimine fazla nasırlı gelen görüp geçirmiş ellerin, yük taşımaktan kamburunu çıkarmış omuzlarından hallice sahipsiz. Sarındığın zırhının aşılmaz duvarları korunağına bakmayacak. Bir örgüte sızacaksın, çocuğu olduğun. Anahtar orada, iki göğsünün yusyuvarlak oluğunda. Onun ellerindeki ne ağılı kan ne de kir, tenine ait olan yalnızca ölümcül bir zehir, demediler mi sana? Oyuna kimliksiz bir taş katılacak. Düzen, döngü yeni baştan yazılacak. Peki... sonra? Sonra ne olacak? Bu yalanlarla Asil Tanyeli, söyle adın ne senin, düşün taşın, sağ kalabilecek misin?" Yetiştirildiği görev uğruna bir örgüte, bir adamın inine sızan Asil, dilinin altındaki dikenli sır, kökleri bilinmedik bir şehre bağlanan puslu geçmişi ve her zaman 6 gelmeyen bir zarla şeytanın masasında oturduğu kumarın ortasına koyduğu, teninin altına yatırılmış bir çipe uzanıldığında, çakalların arasında diş bilenecek biricik bir leş sanılırken... barınabilecek mi? Ya da sadece etmez dedikleri tarih, tekerrür edecekti.
MÜMTENİ
Birlikte büyüdü onlar... Fakat büyüdükçe değişti birinin hisleri. Arkadaşlık değildi bu içindeki, sevdi Hafsa. İçin için, gizli gizli sevdi Fatih'i. Kimi zaman diline kadar taştı aşkı, ama her seferinde zorlukla yuttu. Zira konuşsa Fatih yüzüne bakmazdı. Peki Fatih öğrense gerçekten yüzüne bakmaz mıydı? 🍃 Öte yandan ikisinin de en yakın arkadaşları olan Esra ve Yiğit... Deli dolu, biraz da çılgın İstanbul'lu Esra ve arsızlaşan çağa ayak uydurmamakta kararlı, eski kafalı olmaktan fazlaca memnun olan Urfa'lı Yiğit.. Ya kader bu iki zıt karakteri devamlı yan yana getirirse? Nereye kadar karşı koyabilecekler hislerine? MÜMTENİ Yanlış anlaşılmalar, öfkeyle söylenen laflar ve tek tek kırılan umutlar... 🌾 Bu isimde yayınlanan ilk kitaptır. Tüm hakları bana aittir!Complete
SONBAHAR (Tamamlandı)
Pakedi açtığımda yıllar önce Rüzgâr'ın bana kendi elleriyle yapıp verdiği hediye uçurtmaya bakıp gülümsedim buruk bir şekilde. O gün de bana mesajda yazdığı gibi babam yapmıştı bana önce bu uçurtmayı. Ama ağaca takılıp yırtılmıştı. Çok üzüldüğümü hatırlıyordum o güne dair. Rüzgâr da bana yapmıştı bu uçurtmayı. Çok değerliydi benim için. Şimdi de kızımın, kızımızın mutluluğu için kullanacaktım. Elimde uçurtmayla Rüzgâr ve Özgür'ün meraklı bakışlarını arkamda bırakarak indim merdivenleri. Beray'ın gözleri hemen beni buldu. Elinden tutup kaldırdım onu. "Gel benimle." "Ne oluyor anne? Nereye gidiyoruz?" "Soru sorma. Göreceksin birazdan." Daha fazla bir şey sormadı. Bahçeye çıktık. Uçurtmanın ipini onun eline verdim. "Tut." Şaşkınlık dolu gözlerle dediğimi yaptı. Hem hava koşulları hem de daha önceki deneyimlerim sayesinde uçurtmayı havalandırmakta zorlanmamıştım. Uçurtma havalandığında Beray'ın yüzünde tebessüm belirdi. Ben de dolu gözlerime karşı gülümsedim gökyüzünde süzülen uçurtmaya bakarak. Ardından Beray'ın yanına gidip ben de uçurtmanın ipinden tuttum. Birlikte uçuruyorduk uçurtmayı. Gözlerimden akan yaşlarla uçurtmayı izledim. "Babanın yerini doldurmaya çalışmıyorum Beray. Sadece az da olsa yanındaymış gibi hissetmeni istedim bu uçurtma sayesinde. Sen de ben de bu uçurtmaya baktığımızda babamız yanımızdaymış gibi hissedeceğiz. Ve de bazı insanların düşündüklerinin aksine ne kadar şanslı çocuklar olduğumuzu hatırlayacağız. Çünkü şu an bu uçurtmaya bakarak onlarla yaşadığımız anıları hatırladığımız o insanlar bizi çok sevdi. Her şeyden önemlisi olduğumuz gibi sevdi..." İzel o sırada kendisine gülümseyerek bakan babasını gördü. Gülümsedi gözyaşları içinde. Babası el salladı ona. İzel de aynı şekilde karşılık verdi. "Hoşça kal baba..."Complete
Meral in hayatı idi, her şeyi.Sevmeyi,yaşamayı,mutluluğu öğrendiği hayatı. Öyle bir an geldi.Hayatı, yaşamayı, mutluluğu unuttu. Hayata yeniden başlayabilecek mi? Sevmeyi tekrar denemeye cesaret edebilecek mi? Peki ya mutluluk! Mutluluğu tekrar görecek mi hayatında... Zaman dedi gözlerini denize dikerek, zaman belki de en iyi ilaçtır acılara. ...
More detailsContent Guidelines