AŞK MI? BU DEVİRDE Mİ?

Bir insanın kalbi daha ne kadar acıtılabilir ki? Söylenenler, yapılanlar yetmez mi kalp kanatmaya? İnsanı üzüntüden kahretmek mi gerekir illaki? Senin mutluluğun için bir insanın mutsuz mu olması gerekir? Allahın yarattığı bir varlık yine Allahın yarattığı bir varlığa nasıl acı çektirebilir?

Ama sonuçta insanız değil mi? Sadece kendinizi düşünürüz. Başkası bizim için önemli değildir. Kendi çıkarlarımız için başkalarını yok sayarız. Biz mutlu oluruz ama ya karşımızdaki?..

Belki de karşımızda bize hayatını adamak isteyen biri var. Ama biz kendimizi düşünerek ona acı çektiririz.

Bu durumun en acısı da AŞK tır. Bize aşık olan biri vardır ama biz onu göremeyiz. Kendimizin de o duruma düşeceğimize bir garantimiz de yoktur. Ya o duruma biz düşersek? Sevdiğimiz kişi bizi görmezse? Hayattan koparız değil mi?

Bu hayatın en büyük adaletsizliğidir. Bizi birine sevdirir, o kişiyi bize sevdirmez. Bize birini sevdirir, bizi o kişiye sevdirmez. Ya sonrası...