Yabani

"Ağlamak bebekler içindir" diyen arkadaşım Kaya'yı hatırladım bir an. Haklıydı. Ağlamak bir zayıflıktı. Aslında insancıl olan her duygu zayıflıktı bana göre.

Ancak gülmek öyle miyidi? Gülmek farklıydı. Bir insanın sadece güldüğümü görerek yorum yapamazsınız. Gülmesinin bir çok nedeni olabilir.

Belki acıdan, belki hayal kırıklığından, belki mazoşistliğinden, belki yaşadığı şoktan belkide duyularını saklamak maskesini taktığından bel ki de gerçekten mutluluğundan.

Peki ben? Ben neden gülüyordum? Acıdan mı? Yoksa hayal kırıklığı mı?

Hayır. Gülüyordum çünkü şaşkındım, 1 sene önce biri bana gelip bunların olucağını söylesek en yüksek sesinle kahkaha atardım

Nitekim söylendi de ve evet ben aynı tepkiyi verdim. Evet inanmadım. Evet güldüm.

Sahi, ben bu kadar derine nasıl inmiştim?