MUTLU OLAMAMAK

Kimse görmesin içimde biriktirdiğim gözyaşlarımı, kimse duymasın sessizce haykırdığım çığlıklarımı. Sonra gelip yalandan üzülmesinler yanımda. Bir umut bırakıp kalbimde çekip, gitmesinler kalbimdeki umutla beni başbaşa bırakıp. Ben acı çektiğim için üzülen biri varsa hayatımda sadece o kalsın yanımda. Sadece ona göstereyim gün geçtikçe artan acımı, sadece ona göstereyim artık içimde biriktiremeyeceğim kadar çoğalan gözyaşlarımı, sadece ona dinleteyim susmayan çığlıklarımı. Sadece o bilsin ne kadar acı çektiğimi. Ama ne zaman öyle birini buldum sonunda desem ona sonuna kadar güvensem, sakladığım her şeyi ona göstersem, o da bırakıp gidiyor beni. Yine ben yalnız kalıyorum. Aslında düşündüm de ben hep yalnızdım. Kimse olmadı yanımda, beni seven. Sadece sahte sevgilerini verdiler bana. Kim bilir belki de kimse layık görmedi bana sevgisini. Belki de ben hiç layık olamadım sevgiye. Neyse işte yine yalnızım. Yine tek başımayım.