Seni severken unutmak

Merhaba;
Burada yeni olduğumu düşünenler olabilir ki sizler için gerçekten de öyleyim. Ama teorik olarak bakılırsa terk edilip kendimi acı çekmeye zorlamadan önce bir profilim ve hikayelerim vardı. Ayrılıkla beraber hepsini çöp ettim. Umrumda olmadı çektiğim o dayanılmaz acının yanında bir hiçti hepsi. Kalbim bir yangın yeriydi ve ben yangın ortasında kurtarılmayı bekliyordum. Zamanla anladım ki beni benden başka kurataracak kimsem yok. Aylarca kendime gelmeye çalıştım arkadaşlarım tarafından bile terk edildim. Bu daha çok kırıcı oluyor aslında. Yalnızlığınızla boğuşup acı çekerken birileri tarafından daha derine itilmek gerçekten dayanılmaz. En zor olanı gece ağladığınızda bunu sizden başka kimsenin bilmiyor oluşu. Her ne kadar 5 ay bir tek göz yaşı damlası dökmemiş olsamda onun gidişine 5 ayın patlamasını 1 güne sığdırdım. İçimde bir okyanus oluşturdum kıyısına bazen acılar bazen anılar vuran göz yaşları dolu. Artık fark ettim ki içinde biriktirdiklerim beni yoruyor, yavaşlatıyor. Ve yazmaya karar verdim. Umarım okur ve beğenirsiniz.

Teşekkür ederim,

TheArar